De video-opname  Hierna volgen drie video-fragmenten in chronologische volgorde. En tenslotte volgt de bijna tien minuten-durende video in haar geheel. Let er  op dat de camera nu en dan van InfraRood wordt overgeschakeld naar Hoge Definitie.  1. De eerste video toont het object in beweging:  2. De volgende beelden tonen de eerste uitstoot van het hete materiaal van het object en het wegbewegen van het object van de pluim:  3. De tweede uitstoot vond plaats aan het einde van de opnames:  4. De gehele video-opname:  Het onderzoek - "Wat in de hel is dat?"  Gedurende de twee volgende jaren (2015 en 2016) werden tenminste acht enigszins omstreden bijeenkomsten gehouden met leden van het  verbijsterde, wetenschappelijke comité van het C.E.F.A.A., bij enkele waarvan de actieve luchtmacht-generaal, die het D.G.A.C. leidt, aanwezig  was. Volgens de directeur internationale zaken van het C.E.F.A.A. José Lay, was de algemene toon van de bijeenkomsten verbazing: "Wat in de  hel is dat?" Geen overeenstemming kon worden bereikt om de video te verklaren - theorieën die werden voorgesteld, werden uitgesloten door  de gegevens.  Geschreven rapporten van video analyses werden verzorgd door de welbekende astrofysicus Luis Barrera; een beeld-expert van de  fotogrammetrische dienst van de luchtmacht (fotogrammetrie houdt zich bezig met de interpretatie en het opmeten van beeldmateriaal bij het  bepalen en beschrijven van de vorm en afmeting en ligging van objecten. De fotogrammetrie houdt zich voornamelijk bezig met het maken van  kaarten uit luchtfoto's die met speciale meetcamera's worden gemaakt (Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Fotogrammetrie)); foto- en  videoanalist François Louange en collega's uit Frankrijk, gearrangeerd door het Franse agentschap G.E.I.P.A.N. (Groupe d'Études et  d'Informations sur les Phénomènes Aérospatiaux Non-identifiés); Luis Salazar, Chileens luchtmacht-meteoroloog; een D.G.A.C. aeronautisch  ingenieur; een digitale beelden-specialist van het Nationale Museum van Aeronautica en Ruimte in Santiago en Mario Avila, een nucleair  chemicus. Alle radar-, weersatelliet-gegevens en details van luchtverkeer in die sector in die periode werden verstrekt.  De Franse analisten legden voor, dat het object een "korte afstandsvliegtuig" was, dat naderde voor een landing op het vliegveld van Santiago,  en dat "het uitvloeiende spoor dat op twee momenten werd geobserveerd waarschijnlijk resultaat was van het lozen van wat afvalwater uit de  cabine, die een pluim vormde georiënteerd langs de lokale wind, die vanuit het westen waaide". Zij baseerden dit op hun berekening dat de  afstand tussen de twee hete plekken "consistent (was) met de standaard-afstand tussen de twee straalmotoren van een korte  afstandsvliegtuig".  Chileense experts wisten dat dit onmogelijk moest zijn geweest, vanwege een aantal redenen: Het vliegtuig zou gezien zijn op de primaire  radar; het zou toestemming hebben moeten gekregen voor een landing in Santiago of op een ander vliegveld; het zou waarschijnlijk  geantwoord hebben op radiocommunicatie. Vliegtuigen lozen geen water wanneer ze landen. In feite moet een vliegtuig dat materiaal wenst uit  te stoten in Chili toestemming vragen van het D.G.A.C. alvorens dat te doen; die regeling is wijds bekend en wordt gerespecteerd. En het lijkt  onwaarschijnlijk dat deze ervaren piloot dit niet als een vliegtuig herkend zou hebben, of tenminste die optie achteraf open zou hebben gelaten  als het een mogelijkheid was.  Hypothetisch - als water zou zijn uitgestoten, zou het in feite onmiddellijk omlaag zijn gestort naar de grond gezien de warme luchttemperatuur.  "Condenssporen zijn door mensen veroorzaakte wolken, die zich gewoonlijk vormen op zeer grote hoogte (gewoonlijk boven 8 kilometer), waar  de lucht extreem koud is (lager dan -40 graden Celsius). Hierdoor vormen condenssporen zich niet wanneer een vliegtuig opstijgt of landt, maar  terwijl het op kruishoogte is." De pluim uitgestoten door het object moet een soort van gas of energie zijn geweest en was niet iets zo tastbaars  als water. De Franse berekeningen bevestigden dat de hoogte van het O.L.F. (U.A.P.) gelijk was aan die van de helicopter en dat "de snelheid van de  helicopter langs zijn lineaire traject constant was (120 knopen)", precies zoals de getuigen hadden verklaard. Daarbij bepaalden Louange en  zijn collega's dat de gemiddelde afstand tussen de helicopter en het object "bijna exact de geschatte waarde (was) gerapporteerd door de  marine (55 kilometer)". De twee getuigen waren duidelijk competente en accurate observeerders.  Gegevens van verscheidene rapporten elimineren andere conventionele verklaringen. Meteorologen bepaalden dat er geen weerballonnen in die  periode in de lucht waren en wezen erop dat een ballon niet samen met het vliegtuig zou hebben bewogen, omdat de wind vanuit het westen  waaide, richting de kust. Door vergelijking met opnamen van vergelijkbare infrarood satellietbeelden met bekende temperatuurwaarden,  verklaren zij dat de temperatuur van het object hoger geweest moet zijn dan 50 graden Celsius. Het object was geen onbemensd vliegtuig  (drone). Alle drones vereisen registratie bij het D.G.A.C. en als er gevlogen wordt, wordt het D.G.A.C. op de hoogte gebracht, net zoals dat gaat  bij vliegtuigen. Daarbij zou radar onbemensde vliegtuigen signaleren. Staf van het C.E.F.A.A. volgde de bevelshiërarchie opwaarts naar een  marine-admiraal, die hen informeerde dat er geen gezamenlijke marineoefningen plaatsvonden met andere landen.  Astrofysicus Barrera onderzocht de mogelijkheid van de binnenkomst van ruimtepuin, dat op één of andere wijze in stukken gebroken onder  druk gehouden gas liet ontsnappen op deze geringe hoogte. Het werd bevestigd dat geen ruimtepuin op die datum op die locatie de atmosfeer  binnenkwam, en daarbij zou een dergelijk object snel gevallen zijn en niet horizontaal hebben gevlogen. Twee onafhankelijke explosieven-  experts vertelden de staf van het C.E.F.A.A. dat in een dergelijk scenario het ronde voertuig in de lucht zou exploderen vanwege de hoge  interne druk en dat het gas in een flits vlam zou hebben gevat. En dergelijke binnenkomsten zouden zijn gecommuniceerd aan de Chileens  regering, zodat vliegtuigen gewaarschuwd kunnen worden, volgens het protocol.  Barrera wees er ook op, dat toen het eerste uitstoot-gebeuren plaatsvond het materiaal uit twee verschillende delen van het object kwam en  toen samenvoegde in de ruimte tot één zog. De eerste was enorm en donker in InfraRood (dus zeer heet); de tweede was lichter en semi-  transparant. Luchtmacht foto-analisten bevestigden dat het object een echte, driedimensionale vorm met volume was en dat het "contrôle had  over zijn bewegingen". Het werd niet beïnvloed door de winden, reflecteerde licht en gooide "een soort energie" naar buiten. Zij stelde vast dat  er geen bewijs was voor bedrog of van "wijziging van de video door één of ander computerprogramma tijdens het bewerken van de beelden".  Zij sloten ook uit dat het een vogel, vliegend insect, parachute of een deltavlieger was. "Het mag geconcludeerd worden, dat het object alle  eigenschappen bezit om geclassificeerd te worden als een Ongeïdentificeerd LuchtFenomeen," schreef Alberto Vergara, de leidinggevende  analist van de afdeling fotogrammetrie van de luchtmacht.  Het is onduidelijk hoeveel van de schijnbare horizontale bewegingen van het object de beweging van de wolken kan betreffen of de relatieve  beweging van de camera in de helicopter, maar de getuigen rapporteerden dat het object gelijke tred hield met de helicopter en de Franse  analisten bevestigden dit.  Conclusie  Opmerkelijk is het feit dat in Hoge Definitie-stand de grote pluim eruit zag als een deel van de wolk en nooit zou worden opgemerkt als iets  ongewoons door een observeerder. Zonder de InfraRood-camera zou het moeilijk geweest zijn het witte object te zien tegen de lucht en  onmogelijk om deze buitengewone opname te maken. Het doet men zich afvragen, wat voor soort activiteiten plaats kunnen vinden binnen  wolken, die aan ons onbekend zijn.  Deze zaak representeert een van de meest raadselachtige en fascinerende van alle gevallen in de C.E.F.A.A.-bestanden, volgens José Lay. "Het  is onze eerste video gemaakt met een geavanceerde camera in het InfraRood; de eerste keer ooit dat we een uitstoting van een substantie  hebben gezien van een O.L.F.; de eerste keer dat we een waarneming hebben die meer dan negen minuten duurt met twee zeer betrouwbare  getuigen," zei hij in gesprek met Kean.  De officiële conclusie is dat "de grote meerderheid van comité-leden instemden om het onderwerp in kwestie een U.A.P. (Unidentified Aerial  Phenomenon) te noemen, op basis van het aantal van diep onderzochte redenen, waarvan men unaniem overeenkwam dat zij geen verklaring  konden geven".  Omhoog Vorige pagina