THE UFO TRAIL - HET U.F.O.-SPOOR 23 december 2015 Kees Deckers Er is een nieuw boek verschenen, getiteld "The Greys Have Been Framed: Exploitation in the UFO Community" (De Grijzen Zijn Vals  Beschuldigd: Exploitatie in de U.F.O.-gemeenschap). De inhoud wordt als volgt omschreven:  "The Greys Have Been Framed: Exploitation in the UFO Community" onderzoekt de wijzen waarop  misleiding, sensationalisering en bedenkelijke ethiek het U.F.O.-genre karakteriseren en de publieke  waarneming van het U.F.O.-fenomeen verdraaien. Activiteiten van lichtgelovige onderzoekers van vermeende  ontvoeringen door BuitenAardsen worden beschouwd, evenals de rol van spionage-agentschappen in deze  poppenkast, inclusief gedachte-provocerende overeenkomsten en relaties tussen de U.F.O.- en spionage-  gemeenschappen. Met interviews en inzichten van James Carrion, Leah Haley, Dr. Tyler Kokjohn, Simone  Mendez, Carol Rainey, Emma Woods en anderen, neemt "The Greys Have Been Framed" de lezers mee door  de exploitatie van ufologie, zoals gepleegd door bedriegers, spionage-ambtenaren en onderzoekers, die er  onduidelijke motieven op na houden. De gebeurens, bestaande vanaf het eerste begin van het hedendaagse  U.F.O.-fenomeen, bewijzen relevant te zijn, ongeacht welke persoonlijke mening men heeft over het mysterie  van U.F.O.'s en hun vermeende inzittenden.  Internetreferentie: http://www.amazon.com/The-Greys-Have-Been-Framed/dp/1519579616    Dat liegt er niet om. Waarom stelt de schrijver, Jack Brewer, dit? Op zijn blog "The UFO Trail"  legt hij de reden van de inhoud van zijn boek nader uit (http://ufotrail.blogspot.nl/2015/12/  the-greys-have-been-framed-published.html).   Brewer begint met te vertellen dat hij om verschillende redenen een langdurige interesse in  U.F.O.'s had. En dat hij er meer over wilde leren. Terwijl hij soms meende iets te leren over  gerapporteerde U.F.O.-waarnemingen en vermeende ontvoeringen door BuitenAardsen, kwam  hij uiteindelijk tot de realisatie dat hij in feite meer had geleerd over de mensen en de  dynamiek van de U.F.O.-gemeenschap. Zijn mening is daarom nu, dat er in de meeste  gevallen veel meer geleerd kan worden over de mensen, organisaties en  regeringsagentschappen, die meedoen in de wedren met hindernissen, dan over de vaak  mistige en onverifieerbare dingen, die zij beweren en propageren.   Brewer vertelt verder, dat hij in 2010 startte met het schrijven van een web-logboek met de  naam "The UFO Trail", waarop hij weloverwogen pogingen deed om mensen van interesse en  de gerelateerde gebeurtenissen op geloofwaardige wijze te onderzoeken, inclusief het  verantwoordelijk stellen van sommige mensen voor hun acties. Hij schreef over individuen en  organisaties, die beweerden U.F.O.'s en vermeende ontvoeringen door BuitenAardsen te  onderzoeken, vaak concluderend dat de onderzoekers en hun groeperingen heel veel kritischer beschouwd zouden moeten worden, dan typisch  het geval is. Hij onderzocht daarnaast mensen die beweren ontvoerd te zijn door BuitenAardsen, mensen die zichzelf als ervaarders van hoge  vreemdheid beschrijven en U.F.O.-getuigen. En hij schreef over leden van de spionage-gemeenschap, zowel als over mensen die van zichzelf  vermoedden dat zij het doelwit waren van door mensen-veroorzaakte geheime operaties. Interessant genoeg overlappen deze demografische  aspecten elkaar vaak, aldus Brewer.  "The UFO Trail" omvat publicaties over en meningen van wetenschappers, professioneel geestelijke gezondheidszorgers, schrijvers,  filmmakers, onderzoekers, geleerden, skeptici en meer. En Brewer's bedoeling was een feitelijk verslag en een zo volledig mogelijk beeld te  verzorgen over wat bekend werd als ufologie. Het werd hem meer dan duidelijk dat relevante aspecten van het U.F.O.-genre typisch over het  hoofd werden gezien vanwege een variëteit aan redenen, waarvan er geen enkele bevorderlijk is om beter te begrijpen, wat er nu  daadwerkelijk gaande is.  Als gevolg daarvan ontwikkelde hij een algemene hypothese, dat hoewel er een echt mysterie in de kern van de fascinatie van mensen met het  onbekende mag liggen, de publieke waarneming over wat voor soort verschijnselen het zijn uitgebuit, verdraaid en gemanipuleerd wordt  vanuit een diversiteit aan redenen. De daders komen, volgens Brewer, van verschillende demografische terreinen, inclusief de spionage-  gemeenschap, grappenmakers, onoprechte schrijvers, bedriegers en, volgens hem, in alle redelijke waarschijnlijkheid, gekken.  Brewer meent dat het waarschijnlijk is, dat de midden 20ste eeuwse spionagediensten van de V.S. een verscheidenheid aan  misleidingsoperaties uitvoerde, die foutief werden geïnterpreteerd als U.F.O.-gerelateerde fenomen. Sommige van deze operaties echter  werden met opzet gepleegd om verwarring te creëren met betrekking tot zich in de lucht bevindende objecten. Maar hij meent ook dat het in  andere gevallen kleurrijke schrijvers en bovenmatige verbeelding, en niet spionage-ambtenaren, waren, die het publiek voorbarig  aanmoedigden om te concluderen dat zij iets van doen hebben met BuitenAardsen. Soms was het, volgens hem, specifiek de bedoeling van de  uitvoerders van deze operaties om het idee bij het publiek op te wekken dat het om U.F.O.'s ging. Soms was dit idee een toevallig bij-product.  En weer andere keren kunnen er daadwerkelijk ongewone fenomenen betrokken zijn geweest. Tenslotte zijn er, volgens Brewer, redelijke  argumenten die stellen, dat dergelijke verschijnselen zich al sinds zeer lange tijd bij de mensheid voordoen. En misschien, zo zegt hij, zijn die  juist. Helaas heeft het besmetten van de bron door zowel de spionage- als U.F.O.-gemeenschappen, die, zoals hij zegt, ironisch genoeg soms  één en dezelfde zijn, de taak van het uitsorteren van feiten en fictie vrijwel onmogelijk gemaakt.  Terwijl de situatie zich bleef ontwikkelen, groeide de publieke fascinatie met U.F.O.'s explosief. In dat proces ontwikkelden zich meer kansen en  redenen om door de staat gesponsorde propaganda te ontwikkelen met betrekking tot U.F.O.'s. Het zichzelf in stand houdende sneeuwbal-  effect breidde zich verder uit met filmmakers, schrijvers, blufferige onderzoeksorganisaties en ondernemers, die uitgebreide hoeveelheden  producten en diensten op de markt brachten. Hypnotiseurs vonden een plaatsje, met of zonder redelijke training. Evenals mensen, die zichzelf  de titel onderzoekers aanmaten, en boeken, films en zogenaamde instructie-workshops (werkplaatsen) uitbrachten aan bijna iedereen, die  bereid was de registratie-kosten te betalen. Het probleem was dat niemand van hen enig bewijs leverde om hun beweringen over bezoekende  BuitenAardsen te ondersteunen, terwijl een groot percentage van de U.F.O.-gemeenschap desondanks tot bijna hysterie gedreven werd en  overtuigd raakte van BuitenAardse interventie in soms de meest alledaagse gebeurtenissen. Brewer begon sterk te vermoeden dat de reden,  waarom beslissend bewijs van een BuitenAardse aanwezigheid altijd maar ongrijpbaar blijft, heel eenvoudig is: Het is een onjuiste verklaring  voor de gerapporteerde waarnemingen en ervaringen.  Hij begon te vermoeden, dat wat bekend raakte als het hedendaagse U.F.O.-fenomeen, ontstond uit een combinatie van mogelijk legitieme,  ongewone gebeurtenissen, geheime operaties uitgevoerd door de spionage-gemeenschap en een publiek dat willens is misleid te worden.  Charlatans dragen in hoofdzaak mee aan het effect, evenals sommige oprechte, maar volkomen onnauwkeurige onderzoekers.  Veel van het materiaal in zijn boek wordt daarom gepresenteerd vanuit zijn standpunt van weinig onder de indruk zijn over sensationale  verhalen over BuitenAardsen. Dat, zegt hij, suggereert niet per se, dat er geen rapporten van hoge vreemdheid zijn, die van belang zijn, maar  het brandpunt van zijn boek is de  uitbuiting van de publieke waarneming van wat soms echt mysterieuze fenomenen kunnen zijn en de  daarmee in verband staande cultivering van onjuiste geloven, dat dergelijke gebeurens BuitenAardse visitaties representeren.  Eigenlijk denkt hij, dat de Grijzen vals worden beschuldigd. Dat hoeft, volgens hem, niet te betekenen dat er niets interessants onder de zon  is, maar dat de ufologie de mens er, in het algemeen, niet veel over heeft geleerd. Heel veel mensen zijn gewond geraakt in het proces. en  heel veel van hen zijn ook misleid, stelt Brewer. En dàt, zegt hij, verdient ook een deel van de aandacht, naast de voortdurende parade van  zichzelf onderzoekers noemenden, die voortdurend een toenemend, wilde speculatie als feit opdringen, waarmee allerlei consequenties op  gang gebracht worden en worden genegeerd.  Brewer draagt zijn boek daarom op aan de ontelbare individuen, die de U.F.O.-gemeenschap benaderden op zoek naar betrouwbare informatie,  maar ontdekten dat hun leven voor altijd nadelig veranderde temidden van bedrog en verwarring. Velen ontmoetten onethische agenda's,  mysterie-commercie en een gebrek aan verantwoordelijkheid onder onderzoekers en organisaties, die zichzelf aanwijzen als bevoegd om te  helpen. Waarom precies dergelijke uitbuiting en manipulatie plaatsvindt, blijft in veel specifieke situaties onbekend, eindigt hij.  Enkele opmerkingen  Het is duidelijk dat Brewer in zijn onderzoek naar U.F.O.-verschijnselen en ontvoeringen door BuitenAardsen tot de waarneming en conclusie  komt, dat heel veel mensen om allerlei redenen misbruik maken van het fenomeen. Om zaken te verhullen, om zichzelf als belangrijk te  kunnen propageren, om er zichzelf mee te kunnen verrijken en zo voorts. En dat ten koste van veel andere mensen. Eigenlijk niet anders dan  wat mensen doen met alles.  Als er bijvoorbeeld weer een wereldkampioenschap voetballen is, worden ondermeer T-shirts en bierglazen met de koppen van zogenaamd  belangrijke voetballers gemaakt en verkocht. Er worden munten geslagen, postzegels gedrukt en andere commerciële verzamel-objecten  vervaardigd en verhandeld. Kranten, tijdschriften en andere media proberen zichzelf te propageren door schreeuwerige koppen en het  sappigste en meest detaillistische nonsens- of ware verhaaltje te publiceren over het hele elftal of één speler in het bijzonder. Sommige spelers  promoten zichzelf op allerlei wijzen, die niet veel anders zijn dan veel inderdaad in het geheel niet door BuitenAardsen-gecontacteerden en/of -  ontvoerden. Ook familieleden doen graag mee om het geheel een multi-generationeel sausje te geven. En tegenstanders van voetbal houden  elk gebeuren bij om het in hun voordeel te verdraaien of te gebruiken. Terwijl tenslotte weer anderen het sportevenement misbruiken om op  anonieme en verscholen wijze hun agressieve lusten bot te vieren. Hetgeen Brewer vertelt is ook niet veel anders dan de poppenkast, die  plaatsvindt wanneer er weer eens een zogenaamde koning of koningin gekroond wordt of gaat trouwen of sterft. En ook niet veel anders dan  de bizarre manier, waarop er in Noord-Amerika presidenten worden gekozen. Ook de manier waarop veel mensen met hun geloof in goden  omgaan, hoort in dit zelfde verschijnsel thuis.  Ondertussen verdrinkt de werkelijke bedoeling van een evenement of het daadwerkelijke verschijnsel in een soep van onbegrijpelijke en  ongrijpbare, niet relevante noch gerelateerde zaken.  Tegelijkertijd is het intrigerend hoe Brewer, in de introductie tot zijn boek, voortdurend danst tussen wel en niet het gehele idee van  BuitenAardsen te ontkrachten. Aan de ene kant lijkt hij na jaren teleurstelling over resultaten het gehele verschijnsel in de prullenbak te willen  gooien, aan de andere kant lijkt hij toch te aarzelen over bepaalde gebeurens en hoopt hij daarbij blijkbaar op een andere verklaring.   Waar ik zelf (zonder het boek en meer van hem op zijn blog gelezen te hebben, dat geef ik toe) tenslotte mee blijf zitten is dit: Pleegt Brewer  zelf mogelijk niet zijn eigen vorm van misleiding naar het publiek? Wilde hij bijvoorbeeld van meet af aan het gehele verschijnsel van  BuitenAardse U.F.O.'s en BuitenAardse bezoekers ontkrachten en tegelijkertijd, met voldoende materiaal voor een boek, er ook nog aan  verdienen?  En zo is, mijns inziens, het cirkeltje weer rond. En, ja, ook ik draai er in mee.  Omhoog