"CUBA: U.F.O.'S, UFONAUTEN EN EEN MEESLEPENDE DOCUMENTAIRE" 8 februari 2016 Kees Deckers Op het blog "Inexplicata - The Journal of Hispanic Ufology" besteedde Scott Corrales op zaterdag 16 januari jongstleden aandacht aan een  documentaire over U.F.O.-ervaringen van mensen op Cuba. De documentaire dateert van 1997 en is getiteld: "OVNIS ¿en Cuba?". De  Spaanstalige documentaire zelf is te zien op de webplek "YouTube" (internetreferentie: https://www.youtube.com/watch?v=g6QLjgJP0lk):  Corrales heeft in zijn artikel "Cuba: UFOs, Ufonauts and a Compelling Documentary" (http://inexplicata.blogspot.nl/2016/01/cuba-ufos-  ufonauts-and-compelling.html) een deel van de inhoud van de documentaire vertaald naar het Engels. Hieronder vindt u enkele van de in de  video en het artikel beschreven U.F.O.-gevallen. U.F.O.-gevallen, die aantonen dat ook in dit land de ervaringen van mensen niet anders zijn  dan op de rest van de Aarde. Vooraf even kort wat informatie over het al bijna 60 jaar socialistische land, zoals dat te vinden is op de Nederlandstalige Wikipedia op de  pagina: Cuba (land) (internetreferentie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Cuba_%28land%29):  Het land is sinds 1959 officieel een socialistische staat en wordt sinds 2008 bestuurd door Raúl Castro, secretaris-generaal van de Communistische Partij van Cuba. Het  land is opgedeeld in vijftien provincies en één speciale gemeente: het eiland Isla de la Juventud.  Cuba heeft een alfabetiseringsgraad van 99,8%, een kindersterftecijfer dat lager is dan sommige geïndustrialiseerde landen, en een gemiddelde levensverwachting van 78,3  jaar, daarmee heeft Cuba een hogere levensverwachting dan de Verenigde Staten. In 2006 was Cuba het enige land in de wereld dat aan de WWF-definitie van duurzame  ontwikkeling voldeed; met een ecologische voetafdruk van minder dan 1,8 hectare per hoofd van de bevolking en een Index van de menselijke ontwikkeling van meer dan  0,8 voor 2007. …Gezondheidszorg  Cuba heeft een universele gezondheidszorg en hoewel er een tekort is aan medische voorzieningen door het embargo van de Verenigde Staten, is er geen tekort aan  medisch personeel. De primaire zorg is beschikbaar in het hele eiland en de cijfers van kindersterfte en moedersterfte zijn vergelijkbaar met die van ontwikkelde landen.  …Mensenrechten De Cubaanse overheid wordt regelmatig bekritiseerd vanwege het schenden van de mensenrechten. Mensenrechtenorganisaties rapporteren willekeurige gevangenname,  marteling, gewetensgevangenen en oneerlijke procesgang. Dissidenten worden door de overheid lastiggevallen. Hoewel de Cubaanse regering in 2001 een moratorium op  de doodstraf heeft ingesteld, werd een uitzondering gemaakt voor schuldigen aan moord tijdens een gewapende kaping in 2003. En hoewel de Cubaanse grondwet vrijheid  van meningsuiting kent, worden wetten ter bescherming van nationale veiligheid of het verbieden van 'vijandelijke propaganda' misbruikt om dissidenten achter de tralies  te krijgen. Amnesty International en Human Rights Watch maken melding van gewetensgevangenen. De Cubaanse regering staat het Rode Kruis de toegang tot haar  gevangenissen niet toe, en ook Amnesty International is niet welkom op Cuba.  Op de jaarlijkse ranglijst van persvrijheid van Verslaggevers Zonder Grenzen stond Cuba in 2008 op de vier na laatste plaats; alleen Myanmar, Turkmenistan, Noord-Korea  en Eritrea staan nog lager.  Er worden echter vraagtekens gezet bij deze cijfers en de cijfers van Amnesty International. Oxfam-Solidariteit kwam in 2006 met een rapport waarin staat dat de  schending van mensenrechten door Cuba sterk wordt overdreven. Dit zou gevoed worden door een lobby van de Amerikaanse regering tegen Cuba….  U.F.O.'s en U.F.O.-onderzoek op Cuba Corrales begint als volgt:  De eiland-natie Cuba is weer eens in de publieke belangstelling, dankzij de dooi in diplomatieke relaties met de Verenigde Staten, na  vijftig jaar van vijandigheid tussen het Castro-regiem van het eiland en negen presidentiële administraties van de V.S. Ambassades  hebben in de respectievelijke hoofdsteden van beide landen de deuren geopend en de toekomst ziet er voorzichtig veelbelovend uit.  Terwijl deze ontwikkelingen in het politieke landschap plaatsvinden, komt meer informatie direct beschikbaar in de sfeer van de ufologie,  dankzij de inspanningen van Cubaanse onderzoekers zoals Orestes Girbau, wiens artikelen prominent aan bod zijn gekomen op  "Inexplicata, the journal of the Institute of Hispanic Ufology". Dhr. Girbau is een vooraanstaand persoon van de Asociación Cubana de  Ufología (A.C.U. - Cubaanse Associatie voor Ufologie).  Eén van de meest intrigerende onderwerpen van informatie - en duidelijk één van de meest meeslepende - is een in 1997 gemaakte  documentaire, nadat het eiland een intense golf van U.F.O.-activiteit had ervaren, die samenviel met de bijna voortdurende  U.F.O./paranormale activiteit in het naburige Puerto Rico. Dit visuele werk draagt de titel: "Ovnis ¿En Cuba?" (U.F.O.'s - in Cuba?) en  duurt bijna een uur. Het is geregisseerd en geproduceerd door Octavio Cortazar, Armando Linares en Hugo Parrado Frances, geredigeerd  door Hector Falagán de Cabo en voorzien van bescheiden, maar heel effectieve speciale effecten gemaakt door Miguel Coyula. Het kan  het best beschreven worden als een overzicht van de schotel/inzittende golf van de jaren negentig, maar het zinspeelt ook op een aantal  historische gebeurens, die niet wijd bekend zijn buiten het eiland.  1. U.F.O.-gebeuren te Torrentes in de provincie Matanzas in oktober 1995  Datum: Zondag, 15 oktober 1995 Tijd: 09:30 uur  Locatie: Torrente, Provincie Matanzas  Oktober 1995 zou een betekenisvolle maand vertegenwoordigen in de Cubaanse ufologie: De eerste melding van een traditionele U.F.O.-  inzittende ontmoeting in de vorm van de U.F.O.-golf van 1973. Betrokken was een landbouwer met de naam Alfredo Zárate, 74 jaar oud.  Hij doet zijn verhaal voor de camera.  "Ik was riet aan het snijden, en besloot toen een sigaar op te steken. Dat was toen ik een toestel zag dalen. Toen, voor het de grond  raakte, remde het en maakte een zachte landing. Toen het geland was, zag ik er een man uitkomen. Hij was gecamoufleerd. Hij keerde  zich vervolgens om en liep rond het toestel. Ik dacht dat hij met een ander praatte, maar kon die niet zien. Ik vermoed dat het hem  ongeveer drie minuten kostte. Toen hij weer tevoorschijn kwam, greep hij wat gras, opende de deur van het toestel en ging naar binnen.  Er was een uitbarsting van luchtdruk, het toestel steeg op, en dan volgde een explosie van vuur. Blauw vuur. Toen verdween het…. Toen  het toestel wegging, kwam ik op de plek (waar het was geweest) en zag dat het wat sporen op de grond had achtergelaten… Vanaf dat  moment, wel, de politie werd erin betrokken en maakte metingen, ze zeiden dat het vijf meter lang was en twee meter breed…. Nee, het  maakte geen geluid. Alles wat het deed was een uitbarsting van luchtdruk afgeven, en de machine steeg op. Dit werd gevolgd door een  uitbarsting van vlammen en het verwijderde zich. Ik heb het niet meer gezien. Nee, het was geen vliegtuig of helicopter, omdat ik  gewerkt heb met de Russen en daar veel machines kreeg te zien, en geen ervan leek op deze. Sinds de dag dat het apparaat daar  landde, heb ik geprobeerd gewas te planten op die plek, maar de zaden waren niet goed. Ik heb geen idee of ze misschien iets hebben  verspreid, of zo. Zie hoe vreemd dit is - op de plek waar het toestel landde is het meer verbrand dan elders."  Op dit moment trekt de camera iets terug en gaat over in een nieuwe scène, het feit besprekend dat het ontvoeringsfenomeen, dat over  andere landen spoelde, in Cuba nog niet was ervaren. Maar de bejaarde heer Zarate komt snel terug om over deze mogelijkheid te  spreken. "Een neef van mij verdween. Ik heb geen idee of dit iets te doen heeft met deze toestellen of niet. Dat is alles wat ik je kan vertellen.  Mensen in deze stad kwamen hiermee, nadat het vehikel hier was geweest. Mensen zeggen dat het het toestel geweest kan zijn, dat  hem meenam. Ik kan dat niet zeggen, daar ik dat niet zag. Ze zochten hier naar hem, en ze zochten goed. Iedereen die hier in de  wildernis verdwijnt, wordt gezocht door de mensen, en het leger gaat ook op zoek. Een bataljon ging de wildernis in. Plus de mensen…  Wel, je kunt je voorstellen, wat de mensen zeiden over het toestel, dat hem misschien meenam en zo. Maar ik geloof daar niet in."  De editie van de krant "Girón" van 18 oktober 1995 vatte de zaak in een kort nieuwsbericht, getiteld: "Ovnis en Jaguey?", samen: Adolfo  Zarate, een keuterboer, die getuige was van een vreemd gebeuren, zegt dat hij op zijn land aan het werk was toen hij de landing van  een schotelvormig object ter grootte van een kleine auto observeerde. Volgens de 74 jaar oude getuige bleef het vliegende object voor  enkele minuten op de grond, terwijl een op een mens lijkende figuur, gekleed in camouflage-kleding en met een helm op, uitstapte om  monsters van planten te verzamelen, alvorens naar het schip terug te keren. Zárate voegt toe dat de U.F.O. onmiddellijk begon te  stijgen, een vreemd zoemend geluid maakte en in zuidelijke richting verdween na een explosie. De autoriteiten hebben de plek  geïnspecteerd en bevestigden geplet gras en het bestaan van samengedrukte aarde."  Er is een triest vervolg op de ervaring van dhr. Zárate.   Het blog "Ovnis Cubanos" presenteert een door Carlos Alberto Heredero García in juni 2005 geschreven artikel betreffende een bezoek  aan de boerderij van Adolfo Zárate door de schrijver en zijn vriend Erick Mota. De twee U.F.O.-onderzoekers werden kil ontvangen door  familieleden, die geen verdere connectie wilden met vliegende schotels. Ze ontdekten al gauw dat het interviewen van de hoogbejaarde  keuterboer vrijwel onmogelijk zou zijn, daar hij in een staat van depressie was en in slechte gezondheid. Zaken waren voor hem slecht  gegaan sinds de U.F.O.-ervaring, en nu had hij er spijt van. Bespotting door zowel de pers en de buren werd verergerd door de  onbeleefde behandeling die hij kreeg van de heersende klasse van de wetenschap, en door journalisten die hem ervan beschuldigden om  te proberen te profiteren van de waarneming.  2. U.F.O.-gebeuren te Havana en elders in april 1982  In april 1982, terwijl honderden inwoners van Havana hun nachtelijke wandeling langs de boulevard, bekend als de Malecón, maakten,  was er een felle flits, die hen onmiddellijk deed geloven dat ze werden aangevallen. Raketten vielen er echter niet uit het duister. In  plaats daarvan was er een overweldigende helderheid, die langzaamaan samensmolt in een beeld van de heilige maagd - meer specifiek  Cuba's patroonheilige, la Caridad del Cobre - die haar armen uitstrekte naar de geschrokken massa op de promenade, terwijl ze bleef  hangen in de nachtelijke hemel. In tegenstelling tot traditionale beelden van de heilige maagd, droeg dit beeld geen Christus-kind in  haar armen, noch waren er andere religieuze objecten (kruisen enzovoorts) mee verbonden. De goddelijke beschermster scheen een  sneeuwwitte mantel te dragen, die des te duidelijker contrasteerde tegen de heersende duisternis.  Het verhaal verscheen in "Las Nubes del Engaño" ("De Wolken van Bedrog"), één van de meest belangrijke boeken geschreven door de  Spaanse onderzoeker Andreas Faber Kaiser, die vroegtijdig zou sterven, naar verluidt door toedoen van de spionagediensten. Volgens  Faber Kaiser, deden Cubaanse autoriteiten hun best om het verhaal te onderdrukken, maar het bereikte de in Miami gevestigde  omroepen W.R.H.C. en W.Q.B.A. Verdere rapporten wezen erop dat het goddelijke beeld enkele dagen later weer werd gezien in de  haven van Mariel, waar het werd aangezien voor Our Lady of Regla. De consternatie,  veroorzaakt door deze tweede waarneming, leidde ertoe dat soldaten met  machinegeweren het vuur openden op het beeld. Tenminste één van deze mannen  zou psychiatrische behandeling nodig hebben als resultaat van deze ervaring.  Rapporten met gelijkaardige reacties werden ook ontvangen uit de steden Guanabo  en Trinidad.  Faber Kaiser suggereerde dat een marine-onderzeeër van de V.S. een geavanceerd,  holografisch beeld projecteerde als onderdeel van een psychologische  oorlogvoeringsoperatie tegen de Cubaanse regering. Hoewel zowel de geraffineerd-  heid van dergelijke technieken als het feit dat hun gebruik ooit zou worden  toegestaan moeilijk te geloven zijn, blijft het feit dat het er één van de meest  spectaculaire zou zijn, ooit aangewend tegen het socialistische regiem van het eiland.  Op 2 februari 1962 autoriseerde het Pentagon een aantal psychologische oorlogvoe-  ringstechnieken, die varieerden van het bombarderen van de stad Havana met gratis  vliegtickets naar bestemmingen als Mexico en Venezuela tot foto's van Fidel Castro,  die buitenlandse vrouwen vermaakte in dure restaurants.  De wereld is inderdaad een kleine plaats, en het moet dus niet als een verrassing  komen om het antwoord op een raadsel op een totaal andere plek van de planeet te  vinden. Manuel Carballal, een wereldreiziger en lid van Spanje's 3de generatie van  U.F.O.-onderzoekers, was in Mongolië met betrekking tot een niet-gerelateerde  missie, toen hij de kans had om generaal Battsagan Tsiiregzen te interviewen. De  militair bood hem nieuwe informatie met betrekking tot het "Havana psy-ops"  gebeuren van 1982.   General Tsiiregzen had indertijd deel uitgemaakt van een diplomatieke missie van  zijn land aan Cuba. Hij was er getuige van hoe een politie-agent zijn wapen trok en  op de verschijning vuurde, en zo nerveus geworden was door het gebeuren dat hij in  het ziekenhuis werd opgenomen voor psychiatrische behandeling. Een Russische  zeeman, zo informeerde de generaal, had een vergelijkbare ervaring, als gevolg van  het feit dat hij wat hij zag niet kon inpassen in het Marxistisch-Leninistische referentiekader van zijn opvoeding. De Mongoolse attaché  was ook in staat een ander verhaal te bevestigen - dat een duiker, die in het water was geweest in de buurt van de verschijning, zijn  bewustzijn had verloren en naar de Eerste Hulp was gebracht. Volgens het verhaal zou de ongelukkige duiker elke keer dat hij zijn ogen  opende staren alsof hij een visioen zag en dan weer opnieuw zijn bewustzijn verliezen.  In de stad Trinidad, ten zuidwesten van Havana, vonden blijkbaar vreemde fenomenen plaats, terwijl de goddelijke beschermheilige haar  zaligmakende blik wierp over de verbijsterde stadsmensen. Er waren rapporten over vreemde geuren in de lucht en rook die opsteeg uit  de vloeren van elke woning.  Het verbazingwekkende relaas door de Mongoolse diplomaat is opgenomen in Carballal's eigen boek, Los Expedientes Secretos  (Planeta,2001) (De Geheime Dossiers), en hij voegt er het zeer intrigerende detail aan toe, dat er wordt geloofd dat de spionage-  gemeenschap van de V.S. een vervolg had gepland op de succesvolle demonstratie van 1982: Om het geloof te verspreiden onder de  Cubanen dat Fidel Castro de antichrist was, voorspeld in het Boek van de Openbaring, door een holografisch beeld in de lucht te  projecteren van Christus. Het idee was, dat dit "miraculeuze" gebeuren een rebellie zou ontketenen, die de regering omver zou werpen.  Omhoog