L.E.K.R. PUH (Oftewel: De Nutteloosheid van Stuivertje Wisselen) Kees Deckers Januari 2013 In reactie op het voorstel van Paul Harmans om als bezoeker en lezer van zijn webplek "Energy Catalyzer Nl" een eigen mening te geven over  de toekomstige ontwikkeling van de E-Cat-technologie (http://www.e-cat.co.nl/Tekstpagina/E-Cat19Januari2013.htm), besloot ik direct in de  pen te klimmen.  Hoewel ik de E-Cat-energie-ontwikkelingen alleen maar luidkeels toejuich en zal blijven toejuichen, omdat die energie duidelijk veiliger,  schoner en goedkoper kan zijn voor elke mens op Aarde, wordt mijn mening over de productie- en distributieplannen met elke dag die  verstrijkt zwartgalliger. Mijn artikel hieronder zal dan ook met name gericht zijn op de politiek-economische ontwikkelingen rond de nieuwe  bron van energie, die de E-Cat-technologie ons brengt. Die politiek-economische ontwikkelingen zullen mijns insziens geen enkele verbetering  brengen in de energie-situatie van de meeste mensen op Aarde. En zelfs de mogelijkheden om een veiliger en schoner energiebron te zijn,  zullen nauwelijks bewaarheid worden. Het probleem is niet de nieuwe vorm van energie zelf. Het probleem is het gedrag van de meeste  mensen. Terwijl het gros van de mensheid het simpelweg maar accepteert en laat gebeuren, zal een bepaalde en beperkte groepering van  mensen ook deze energiebron weer in handen krijgen en alleen maar weer benutten voor eigen belang en zelfverrijking.  De vliegen rond de L.E.K.R.-stroop Al eerder schreef ik enkele artikelen over de eindelijk in opmars zijnde vorm en bron van energie, die bekend staat als koude kernfusie of  beter als L.E.N.R. (Low Energy Nuclear reactions). De Nederlandse vertaling voor dat laatste is Lage Energie KernReacties, afgekort L.E.K.R.  Zo schreef ik precies een jaar geleden, januari 2012, het artikel: "De Pot met L.E.K.R.-Stroop" (internetreferentie (22-01-13):  http://worldwidebeingfreewebsite.com/energie%2019.htm), waarin drie partijen, rond die pot zoemend, besproken werden. Dat was de  N.A.S.A., die al meer dan twintig jaar geleden door experimenten de realiteit van L.E.K.R. bevestigde. En die bij de start van 2012 een  videootje de wereld instuurde onder hun logo en met in de hoofdrol Joseph Zawodny als "senior onderzoekswetenschapper" van hun bedrijf  met betrekking tot ineens weer een nieuw experiment met L.E.K.R. (internetreferentie (23-01-13): http://www.youtube.com/  watch?v=o6r2bukrppk&list=PL7470F7E7702EB301&index=34). Niet veel later kwam Zawodny als betrokken partij in eigen persoon deels  terug op zijn uitspraken in het videootje. De derde partij, die daar gretig op inhapte, maar niet om te genieten van de L.E.K.R.-stroop, maar  omdat hij er liever vies van is, was Vincent Dekker, die op zijn blog bij "Trouw.nl" het volgende schreef:  Recent lijkt er echter een echte bevestiging van Rossi's gelijk te zijn gekomen. Bij de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie Nasa komt onderzoeker Joseph Zawodny met  iets dat er veel op lijkt, zie hier (http://technologygateway.nasa.gov/media/CC/lenr/lenr.html). Hij spreekt over een schone vorm van nucleaire energie zonder akelig afval.  Zawodny komt ook met een systeem dat nikkel gebruikt, net als Rossi's E-Cat, en ook deze Nasa-onderzoeker heeft het over een thuiscentrale waarmee je stroom opwekt  en waarvan de restwarmte gebruikt kan worden voor warm water en ruimteverwarming. Dus: Zelfs de Nasa bevestigt nu Rossi!   Jammer, maar: nee. Zawodny heeft een eigen blog en daar gaat hij in op alle commotie over zijn video en de E-Cat. Kort en bondig samengevat: ja, Zawodny denkt dat er  iets mogelijk is dat op de koude kernfusie van Rossi lijkt, en: nee, dat heeft nog nergens tot een bewezen systeem geleid. Onafhankelijke, wetenschappelijke controle van  zo'n soort e-cat is Zawodny nog niet tegengekomen. En hij verwacht het ook niet op korte termijn.  Internetreferentie (17-01-12):  http://www.trouw.nl/tr/nl/5151/Vincent-wil-zon/article/detail/3124060/2012/01/16/Koude-kernfusie-toch-geen-koude-kermis.dhtml  Dekker wilde zoveel mogelijk allerlei vliegen, die richting de L.E.K.R.-strooppot vlogen, weer verjagen   en ze weer richting de zonnepanelen doen bewegen, waar hij zich mee bezighield. Joseph Zawodny  probeerde na zijn optreden als onderdeeltje van de N.A.S.A.-machinerie zo duidelijk mogelijk te maken,  dat hij als individu en eigen persoon het recht heeft om te zeggen wat hij wil bij dit bedrijf, of zoals hij  toendertijd op zijn weblog schreef:  Eerst de aansprakelijkheidsafwijzingen: Hoewel ik voor NASA werk, spreek ik niet voor hen. Zij benutten mij voor mijn  professionele bekwaamheden en nu en dan voor mijn persoonlijke mening. Niets dat ik zeg, moet ooit opgevat worden als  iets anders dan mijn persoonlijke mening. Als een NASA-medewerker mag ik en word ik vaak aangemoedigd om te zeggen  wat ik denk. Dit en de bijzondere mensen, met wie ik dagelijks mag werken, is wat NASA groot maakt en een geweldige  plek om te werken. Internetreferentie (17-01-12) (Eigen vertaling):  http://joe.zawodny.com/index.php/topics/future/energy/   Deze zogenaamde aansprakelijkheidsafwijzingen zijn tekenend voor de manier, waarop wij mensen  menen met elkaar te moeten omgaan. De indruk die het bij mij wekte, is de volgende: De partij en  persoon Zawodny probeert heel duidelijk te maken dat niets van wat hij heeft gezegd in het N.A.S.A.-  videootje de mening is van de partij N.A.S.A., die daarmee van alle aansprakelijkheid af is, tot... alles  wat Zawodny heeft gezegd natuurlijk positief en gunstig uitpakt. Dan is zijn mening opeens het  gedachtengoed van de N.A.S.A. en heeft Zawodny er niets meer over te zeggen, laat staan te denken. Met name de laatste zin van dit citaat  uit Zawodny's weblog is één grote reclamekreet voor de N.A.S.A., maar komt bij mij meer over als een door N.A.S.A.-advocaten in zijn oor  gefluisterde zin. Heeft de N.A.S.A., behalve via Zawodny, inmiddels één woord teruggenomen van hun reclame-videootje? Nee.  Zawodny's eigen mening is ook niet meer dan een woordspel van suggereren dat hij wèl en niet gelooft in de mogelijkheid van L.E.N.R. Terwijl  hij in het N.A.S.A.-videootje heel duidelijk zegt, dat de N.A.S.A.-methode een gedemonstreerd vermogen heeft om overmatige hoeveelheden  aan energie te leveren en dat de eenvoudigste implementatie van deze energie voor het huis is, beweert hij op zijn weblog:  Er zijn veel pogingen gedaan om de publicatie van deze video te verdraaien naar een ondersteuning van LENR door Nasa of als bewijs dat Rossi's e-cat daadwerkelijk  functioneert. Veel buitengewone beweringen zijn gedaan in 2010. In mijn wetenschappelijke opinie, vereisen buitengewone beweringen buitengewoon bewijs. Ik vind een  duidelijke afwezigheid van de laatste. Dus laat me hier heel duidelijk zijn. Hoewel ik persoonlijk voldoende gedemonstreerd vind dat LENR-effecten verder onderzoek  rechtvaardigen, blijf ik sceptisch. Verder ben ik mij onbewust van heldere en overtuigende demonstraties van enig levensvatbaar, commercieel apparaat, dat bruikbare  hoeveelheden van netto energie produceert.  Internetreferentie (17-01-12) (Eigen vertaling):  http://joe.zawodny.com/index.php/topics/future/energy/  Het zijn de soort uitspraken die Zawodny doet op zijn weblog, waar de derde partij Vincent Dekker, graag gebruik van maakt om zijn gelijk en  zijn richting als de betere te beschouwen. Als dit daadwerkelijk Zawodny's mening is en ook de mening van de N.A.S.A. als geheel, waarom  dan toch als bedrijf wel keihard de reclamekreet de wereld blijven in schreeuwen, die luidt:  "Nasa's Methode voor Verbetering van Oppervlakte-Plasmon Polaritons om LENR te Initiëren & Gaande te houden in  Metaal-Hydride systemen, een schone kernenergie voor uw op energie-werkende technologie."  Een dergelijke kreet wekt de indruk dat deze methode van de N.A.S.A. door onderzoekers van de N.A.S.A. bewezen is te werken. Er is dus  een methode. Maar er is (nog) geen apparaat? Het gaat allemaal om suggestief woordspel. Om woordspel, dat bij negatief uitpakken, gebruikt  kan worden om te zeggen: Maar wij hebben ook nergens gezegd, dat het zou werken. Dat hebt u verkeerd begrepen. En dat bij positief  uitpakken gebruikt kan worden om te zeggen: Maar wij zijn al eerder met deze informatie naar buiten gekomen en we hebben toen al gezegd  dat het werkte. Het is dus òns gedachtengoed en òns intellectuele eigendom. Wij hebben dus de rechten op alle rechten. De claim is gelegd,  de stellingen zijn ingenomen door de N.A.S.A.  Voor mij was dit hele gebeuren een jaar geleden het zoveelste overbekende, trieste bewijs van de wijze waarop mensen in een kapitalistische  en concurreer-mekaar-maar-kapot-economie met elkaar omgaan. En nu, een jaar later en de nieuwsberichten het hele, vorige jaar zoveel  mogelijk gevolgd hebbend met betrekking tot deze nieuwe energiebron, maakt het mij nog minder positief over de toekomst van de L.E.K.R.-  energie en Rossi's E-Cat. Ik heb enorm veel respect voor wat Andrea Rossi en anderen aandurven en volhouden, dwars tegen de zogenaamde gevestigde wetenschap,  wat ik zelf de verengde wetenschap noem, in. Wat we straks, of beter gezegd nu al, nodig hebben zijn echter mensen, die ook dwars tegen de  gevestigde economie, de verengde economie, die van kapitalisme en concurrentie-zucht, durven in te gaan. Anders zal het weer een kleine  groepering kapitaalextremisten zijn, die niet alleen deze voor de mens nieuwe energiebron in handen zal hebben, maar haar ook zal  manipuleren om miljarden mensen er tegen hoge kosten en arbeidskrachtenergie zo weinig mogelijk van te laten genieten. Sinds het  afgelopen jaar zijn de op kapitalisme gerichte vliegen in een steeds dikkere wolk rond de pot met L.E.K.R.-stroop gaan zoemen.  De Noord-Amerikaanse Nachtmerrie - een wereldwijd probleem  Het is zelfs de vraag of het al niet te laat is om het bekende tij te keren. Mijn indruk is dat Rossi zelf al compleet ingekapseld is in de  dwangbuis van wat sinds de afscheidsrede van de Noord-Amerikaanse president Eisenhower het industrieel-militaire complex wordt genoemd.  Zo is het bedrijf, waarvoor hij thans werkt in Noord-Amerika gevestigd, het land dat bij uitstek bol staat van slechts één soort vrijheid, die van  de kapitaalextremist. De zogenaamde Noord-Amerikaanse Droom is daar van meet af aan op gericht geweest, hoewel het allereerste  droombeeld ervan een heel ander beeld geeft:  American Dream De American Dream is het Amerikaanse ideaal van vrijheid en gelijkheid van alle mensen. Deze vrijheid strekt in zodanige mate dat een armlastige persoon in staat is  multimiljonair te worden en dat de geringste qua afkomst president kan worden. De American Dream is het ideaal waarin een ieder die bereid is hard te werken, altijd de  top kan bereiken. Het verhaal van de krantenjongen die eindigt als directeur van een grote krant is illustratief voor de American Dream. Het maakt hierbij niet uit of men  al dan niet van adel is, of "oud geld" in de familie heeft.  Internetreferentie (22-01-13):  http://nl.wikipedia.org/wiki/American_Dream  Een ieder die de Noord-Amerikaanse Droom, zoals beschreven in de Nederlandstalige Wikipedia, goed doordenkt zal inzien dat de droom  gebaseerd is op een communistisch en socialistisch ideaal: "vrijheid en gelijkheid van alle mensen", dat gelijk daarop wordt ondermijnd door  alleen maar kapitalistische droombeelden als "multimiljonair", "president" en "directeur van een grote krant". Vrijheid en gelijkheid van alle  mensen, betekent in feite volgens Noord-Amerikanen dat men in alle vrijheid zo snel mogelijk meer te pakken moet zien te krijgen dan elke  andere mens en medeburger, om toch maar te bewijzen dat men beter en dus ongelijk is aan zijn medemens en medeburger. Direct na het  allereerste droombeeld van "vrijheid en gelijkheid van alle mensen" veranderen veel Noord-Amerikanen die droom zelf dus in een  nachtmerrie. De huidige dagelijkse herrie in dat land gaat alleen maar over die nachtmerrie van ongelijkheid ten koste van alles. Het gaat  daar, zoals trouwens overal ter wereld, alleen maar om de vrijheid van "ikzelf" en de ongelijkheid van elke andere mens ten opzichte van  "ikzelf". "Ikzelf" ben in alle opzichten beter dan ieder ander en verdien daarom ook dat "ikzelf" in alle opzichten veel meer krijg en moet  hebben dan ieder ander.  De indruk wekken dat men harder werkt dan anderen, omdat men tenslotte veel meer geld heeft dan anderen, en dat men recht heeft op nog  veel meer geld omdat men zo duidelijk vreselijk veel harder werkt dan anderen, is de meest gebezigde vicieuze cirkel-truc van mensen  wereldwijd om zichzelf en anderen voor de gek te houden en om daadwerkelijke vrijheid en gelijkheid van mensen waar ook ter wereld te  voorkomen. Kapitaalextremisten van over de hele wereld misbruiken graag dit beeld van hard werken als middel om anderen nog harder te  laten werken, en als reclame voor zichzelf om hun eigen macht, status, aanzien en vooral toch ook hun geweldige grootsheid te kunnen  propageren en uit te schreeuwen, liefst ook nog eens gestoken in een reclamejas van enorme liefdadigheid. Een meesteres daarin is  bijvoorbeeld de Australische Gina Rinehart (zie onder andere mijn artikel: "Kapitaalextremisten - kleinzielig en respectloos", internetreferentie  (22-01-13): http://worldwidebeingfreewebsite.com/kapitaal%20extremisme%2017.htm).   Natuurlijk is de zogenaamde Noord-Amerikaanse Droom van vrijheid en gelijkheid van alle mensen geen uitvinding van de Noord-Amerikanen.  Hoewel ze dat erg graag zelf propageren. Het is van meet af aan de droom van elke mens op Aarde. Helaas slechts tot hij meer heeft dan zijn  medemens. Elk zogenaamd democratisch land propageert dit in meer of mindere mate na te streven. Ook de communistische en socialistische  landen propageren dit. Hoewel, laten we eerlijk zijn, die laatste natuurlijk allemaal landen zijn, die van meet af aan slechts verkapt-  kapitalistische landen zijn geweest. Zo heeft Eric Arthur Blair, beter bekend onder het pseudoniem George Orwell, in zijn wereldberoemde  boek "Animal Farm" (Dierenboerderij) van 1945 dat al prachtig uitgebeeld. Communistische of kapitalistische landen? Same difference - zelfde  verschil. Of anders uitgelegd: Er bestaat geen enkel land ter wereld, waarvan de meerderheid der bewoners niet onder de duim staat van  slechts een kleine minderheid en kliek. Er bestaat in feite maar één vorm van regering, de regering van weinigen, ook wel oligarchie  genoemd. En dat doen wij ons allemaal stuk voor stuk zelf aan. Het is de mentaliteit van het kuddedier, dat met een laagje zogenaamde  beschaving, lees met wat bijschaven, wordt beplakt met plakplaatjes, termen, woorden en beelden van "dictatuur", "koninkrijk",  "communistische staat" en "democratie". Het is de mentaliteit, die wij als mensen niet durven los laten en die daadwerkelijke vooruitgang van  ons als mens en mensheid voort-durend zal blijven tegenwerken, zolang wij niet een andere weg durven gaan.  Vrijheid en gelijkheid van alle mensen. In eerste instantie doen landen dat alleen voor de mensen binnen eigen land. Wat er met de mensen  buiten eigen land gebeurt is niet belangrijk, zolang daar niets te halen valt en zolang ze geen bedreiging vormen voor het eigen leven en  voortbestaan in het eigen land. Vrijheid en gelijkheid houdt dus op bij de zogenaamde landsgrenzen, evenals het ophoudt bij de geloofs- en  godsdienstgrenzen en bij de politieke en wetenschappelijke grenzen. En vervolgens wordt ook binnen eigen land, godsdienst, wetenschap en  politiek zoveel mogelijk beknibbeld op die vrijheid en gelijkheid ten gunste van slechts een kleine kliek. Werknemers, zeg maar alle burgers  van een land, moeten gaan werken voor die kleine kliek. Maar ze kunnen zelfs met 24 uur per dag 7 dagen per week hun hele leven lang  werken nooit verdienen, wat de kliek vaak al in enkele jaren krijgt, door het door hen gepropageerde idee, dat zij voor hun vreselijk  belangrijke en geweldige werk letterlijk duizenden tot tienduizenden euro's per uur mogen verdienen. Kijk tenslotte maar eens hoe de  economie er op vooruitgaat, dankzij hùn kennis en hùn kunde. Ondertussen adviseert de kliek de politici van het land om het hardst om hun  werknemers nog minder uit te hoeven betalen dan de 15, 10 of minder euro per uur bruto. Want kijk eens, hoe ook dat de economie ten  goede komt. En tegelijkertijd adviseert de kliek hun werknemers, lees slaven, om nog meer uren per week te gaan werken, zodat ze ook net  als hen miljonair kunnen worden. Ze spiegelen die mogelijkheid nog verder voor, door hun werknemers, alle burgers van een land, alvast van  alles op voorhand te laten kopen, uit de fabrieken en organisaties van de kliek zelf natuurlijk, met de mogelijkheid om met dikke rentes per  maand over periodes van 10, 20 tot 40 jaar en zelfs levenslang dit op afbetaling te mogen "bezitten". En kijk eens hoe goed het daardoor met  de economie gaat. Want met die levenslange afbetalingsplichten zijn al die burgers van dat land tenslotte ook nog eens eenvoudigweg  verplicht om als werknemers, lees slaven, bijna levenslang voor hen te blijven werken. En ze moeten maar accepteren, dat ze nog meer uur  per week moeten gaan werken, en nog minder per uur daarvoor uitbetaald krijgen en vervolgens moeten ze maar accepteren nog meer jaren  van hun leven daarmee door te gaan. En dat alles, dankzij de geweldige kennis en kunde van de kliek, die dit soort ideeën bedenkt en ten  uitvoer laat brengen. Zo werkt het meest vernuftige wapen, dat de mens ooit heeft uitgevonden. Het wapen: Schuld. Het werkt als een  tweesnijdend zwaard. Aan de ene kant snijdt het als letterlijke oftewel financiële schuld voort-durend diep in in de levens van de meeste  mensen. Aan de andere kant snijdt het als figuurlijke of psychische schuld voort-durend even diep in in de levens van de meeste mensen.  Schuld is het wapen, waarmee complete burgerbevolkingen zich levenslang laten bedreigen.  Internetreferentie (24-01-13): http://allthingsfinance.net/the-american-dream-midweek-infographic/ Op de vraag wat de E-Cat-technologie voor de toekomst van de mens kan betekenen, die Paul Harmans stelt, is mijn antwoord dan ook: Niet  veel!  Niet veel, zolang we niet tegelijkertijd met die E-Cat-technologie en de L.E.K.R.-energie ons kleinzielige gedrag naar elkaar en evenzeer naar  onze omgeving, de Aarde, toe mee wijzigen. De E-Cat-technologie zal anders in handen komen van weer een aantal kapitaalextremisten.  Miljoenen mensen zullen weer als arbeidskrachten, lees slaven, blij mogen zijn dat zij in een E-Cat-productiefabriek mogen werken, en  militair-economische oorlogen zullen gevoerd gaan worden rond gebieden op Aarde, waar nikkel en/of andere noodzakelijke grondstoffen uit  de grond vallen te halen. De ene energiebron verwisselen voor de andere zal niet meer betekenen dan "stuivertje wisselen". Oliebaronnen  zullen E-Cat-baronnen worden. Steenkolenmijnmagnaten zullen Nikkelmijnmagnaten worden. Slechts weinigen zullen uiteindelijk daadwer-  kelijk kunnen genieten van de L.E.K.R.-stroop.  Ja, E-Cat-energie oftewel L.E.K.R.-energie is van enorm belang en pure nood-zaak. Ondermeer omdat zij de oliesmeerboel, het naar gas  "fracken" (openbreken van gesteente om gasreservoirs te bereiken) en de gigantische en vrijwel onoplosbare gevaren van hete kernenergie-  centrales kan vervangen en hopelijk onnodig kan maken. Maar de bronnen ervoor zullen triest genoeg weer in de klauwen zijn van  voorstanders en extremisten van een economie, die de mensheid op geen enkele wijze ten goede komt. Het zal de bekende kliek zijn, die als  vette vliegen rond de L.E.K.R.-strooppot zullen zoemen. Maar het zijn alle mensen, die daaraan meewerken vanuit de grenzen, waarbinnen zij  zich zelf (laten) opsluiten. Van lands- en godsdienstgrenzen tot wetenschappelijke, levensbeschouwelijke en economische grenzen.  De 1% en de 99%, we zijn één pot nat - één mensheid  De eenvoud is onvoorstelbaar en die eenvoud is wat zoveel mensen al hebben voorgesteld door de eeuwen heen. Vrijheid en gelijkheid van  alle mensen.  Twee uitspraken van Gandhi luiden: "De enige duivels in deze wereld zijn degenen die rondrennen in ons eigen hart, en dat is waar al onze  gevechten zouden moeten plaatsvinden." En: "Wat voor verschil maakt het uit voor de doden, de wezen en de daklozen, of de zinneloze  vernietiging wordt aangericht uit naam van totalitarisme of uit de heilige naam van vrijheid en democratie?"  De duivels in ons eigen hart zijn de angst voor het verliezen van ons eigen leven en voortbestaan en voor het verliezen van een zo prettig en  rijk mogelijk leven. Letterlijk elke mens kent deze duivels. In plaats van toe te geven aan onze medemensen wereldwijd dat we allemaal deze  zelfde angsten hebben en van daaruit samen die gevechten in onze eigen harten te overwinnen, zijn we liever stoere, ons op de eigen borst  slaande en tot de tanden bewapende opscheppers, snoevend dat wij die angst niet hebben. En van daaruit doen we er letterlijk van alles voor  om dat te bewijzen. Maar achter die muur van oeverloze pocherij zijn we mensen, die het lef niet hebben en daarom niet geneigd zijn om van  gedrag, laat staan van mentaliteit te veranderen. Noch de 1%, noch de 99% is willens om daadwerkelijk met de rest van de mensheid samen  te leven, hoe hard ze dat ook schreeuwen. Het gevolg is dat in elke samenleving met wat voor mooi etiketje en logo dan ook gelabeld en  beplakt, dezelfde trieste gebeurens plaatsvinden, waar die tweede uitspraak van Gandhi naar verwijst.  We zouden ons eens vaker moeten realiseren, dat letterlijk alles uit energie bestaat en dat letterlijk alles waarmee de mens zich bezighoudt  gebaseerd is op energie en energie-uitwisseling. De mens zelf is puur energie, hoewel opgebouwd uit een complexiteit aan verschillende  vormen en soorten van energie. Zij wisselt haar gehele leven lang energie uit met haar omgeving, ook bestaande uit puur energie in allerlei  vormen en soorten. De mens neemt en geeft haar hele leven lang haar energie om zelf zo lang mogelijk te kunnen leven en voortbestaan. Als  er één energiebron is die door kapitaalextremisten wordt misbruikt en tegelijkertijd zo verborgen en verstopt mogelijk wordt gehouden in hun  economische theorieën, dan is het de arbeidsenergie van elke, individuele mens. En logisch ook, want als we slechts uitbetaald zouden  worden op grond van verbruikte arbeidsenergie, dan zou elke kapitaalextremist geen stuiver meer verdienen dan de eerste de beste  buurtbakker. Een betere toekomst voor miljarden mensen is niet het gevolg van een nieuwe bron van energie, maar van hoe wij met elkaar  omgaan. Zolang wij sommige mensen kolossale hoeveelheden meer energie gunnen dan anderen, hoewel ze het letterlijk stelen van andere  mensen, zijn wij op de verkeerde weg. Uit angst doen we daar allemaal graag aan mee. Het heeft er bijvoorbeeld toe geleid dat in veel  landen, met name de landen die de westerse cultuur en mentaliteit volgen, veel mensen zelfs lichamelijk letterlijk lijden aan teveel energie in  de vorm van overgewicht, terwijl mensen in andere landen letterlijk sterven aan een tekort aan lichamelijke energie. Het is het meest  schaamteloze voorbeeld van de energie-onevenwichtigheid en -ongelijkheid tussen mensen.  Triest genoeg is voor de meesten van ons, zeker in de zogenaamde westerse wereld, die andere zogenaamde "eenvoud" meestal de  belangrijkste: Alleen door concurrentie kan de economie draaien en vooruitgang plaatsvinden. Het leidt ondermeer tot de idee dat kennis en  kunde van hoge kwaliteit alleen maar met veel geld gekocht kan worden. De redenatie van Frank Acland in zijn korte artikeltje: "Reflections  on the Pordenone Hot Cat Report", vertaald door Paul Harmans onder de titel: "Overdenkingen bij het Hot Cat verslag" (internetreferentie  (21-01-13): http://www.e-cat.co.nl/Tekstpagina/E-Cat14Oktober2012.htm en: http://www.e-catworld.com/2012/10/reflections-on-the-  pordenone-hot-cat-report/) is een perfect voorbeeld. In drie alinea's geeft hij het stokje van daadwerkelijke vooruitgang direct weer in handen  van de kapitaalextremisten.  Eén van zijn meest slecht of mogelijk slim doordachte uitspraken is: "In een perfecte wereld zouden de zaken heel anders gaan (cursief door  mij toegevoegd) - het beste zou zijn dat mensen allemaal zouden werken aan projecten die het beste met de wereld voor hebben, en er geen  arme of minder bevoorrechte mensen zouden bestaan, omdat alle benodigdheden zouden worden verschaft door een rechtvaardig en  onpartijdig systeem." Wat Frank Acland zegt, is dat we dus eerst moeten wachten totdat er een perfecte wereld is, omdat pas daarin een  rechtvaardig en onpartijdig systeem zal bestaan. Hij draait de zaak dus volkomen om, plaatst een perfecte wereld als een dualistische  onmogelijkheid buiten onze eigen werkelijkheid, om van daaruit te beredeneren, waarom we dan maar weer moeten toegeven aan "de  realiteit van de huidige bestaande en op de markt gebaseerde kapitalistische systemen". We hebben geen perfecte wereld, dus moeten we er  ook zeker niet naar streven die te bereiken. Bijvoorbeeld door de nieuwe energiebron van de E-Cat nu eens op een niet-kapitalistische wijze  aan te pakken. Laat de kapitaalextremisten maar weer hun gang gaan, is zijn remedie en enige oplossing.  Volgens hem is: "...een traditionele, zakelijke benadering veel verstandiger (...) als het doel is deze technologie zo snel en ver en wijd als  mogelijk is te verspreiden. Er zal een bundeling van kapitaal nodig zijn om de beste ingenieurs, wetenschappers en fabrikanten aan te trekken  om deze technologie naar buiten, de wereld in te brengen en overal te krijgen waar het gebruikt kan worden. Investeerders die de fondsen  voor deze operaties bijeen zullen brengen, zullen garanties willen hebben dat Rossi's Intellectuele Eigendom niet zal worden weggegeven en  zij daardoor geen enkele terugbetaling zullen zien." Denkt Acland nu werkelijk dat veel geld de beste ingenieurs, wetenschappers en  fabrikanten zal aantrekken? Veel geld zal de grootste liefhebbers en verslaafden aan geld aantrekken, die de daadwerkelijk beste ingenieurs,  wetenschappers en fabrikanten opzij zullen trappen om zichzelf zo snel mogelijk, zoveel mogelijk te verrijken. De investeerders, waarover hij  spreekt zijn de eersten in een niet-aflatende stroom van mensen, die menen dat zij meer recht hebben op een grotere portie van de L.E.K.R.-  stroop dan anderen. De eerste stap van die zogenaamde Noord-Amerikaanse Droom, vrijheid en gelijkheid van alle mensen zal weer letterlijk  de grond in worden getrapt, zodat de gulzigaards er bovenop kunnen gaan staan om zelf meer vrij en meer gelijk te zijn dan anderen.  Termen als "investeerders" en "intellectueel eigendom" zijn de weg niet te gaan als mensen werkelijk de E-Cat- en L.E.K.R.-energie als middel  willen gebruiken om tot een mensheid te groeien, die daadwerkelijk vrijheid en gelijkheid eens echt toepassen. Ook de opmerking van Acland:  "En geloof me, dat is de soort wereld waarin ik ook zou willen leven, maar momenteel, gegeven de realiteit van ons huidige systeem, denk ik  niet dat het realistisch is te verwachten dat Rossi op dit moment simpelweg zijn intellectuele eigendom zal weggeven" helpt daar niet aan  mee. Het geeft slechts aan hoe door en door mensen als hij vast zitten in een vanuit angst voortkomend verengd geloof, verengd idee en  verengde werkelijkheid. Een verengd geloof, dat propageert dat wij, als individuele mensen en als totale mensheid, alleen vooruit kunnen  gaan door de wet: Concurreer-mekaar-maar-kapot en de wet: Zorg er met alle middelen voor dat jijzelf ook nog tijdens je leven  kapitaalextremistje mag spelen.  Omhoog Volgende pagina