DE ZIN EN ONZIN VAN "INDIGO-KINDEREN" (Of: Een voorbeeld van het ontwaken uit de verengde ideeën van de kapitalistisch industriële beschaving) Kees Deckers Maart 2013 Zogenaamde new-age en spiritualistische gelovers denken dat nieuwe generaties kinderen intelligenter zijn dan generaties kinderen van  vroeger. Hoewel het belangrijk is om eindelijk opnieuw te erkennen dat kinderen mensen zijn en niet minder dom dan hun zogenaamde  ouderen, betwijfel ik ten zeerste dat dit het geval is. Maar opnieuw en opnieuw springen artikelen tevoorschijn over zogenaamde speciale  kinderen, meestal “indigo-kinderen”, “sterrezaden” of “kristal-kinderen” genoemd. Zoals bijvoorbeeld het artikel: “Vooraanstaande  wetenschappers geschokt door de prestaties van Russische indigo-kinderen”, dat op de webplek van “The Voice of Russia” verscheen op 17  januari (internetreferentie (27-02-13): http://english.ruvr.ru/2013_01_17/Leading-scientists-shocked-by-the-achievements-of-Russian-  indigo-children/).  De drie uitgevonden levensdozen van een mensenleven  Het feit is dat kindmensen, zoals de meeste volwassen mensen, gedwongen geperst zijn in verengde levensdozen, ontworpen en  gedefinieerd door de wetenschap, de economie en de politiek sinds de start van de “Wetenschappelijke Revolutie” en de daarop volgende  “Industriële Revolutie”. Als een gevolg van met name de “Industriële Revolutie” werd werk en arbeid alleen arbeid, wanneer het gedaan  werd voor derde partijen en wanneer er voor betaald werd door deze derde partijen. De betaling, de werkuren en de  arbeidsomstandigheden meestal gebaseerd op hun gril en wil. Slavernij, en kinderslavernij bijvoorbeeld, vond overvloedig plaats in de  eerste periode van de “Industriële Revolutie”. En nog altijd. Lees bijvoorbeeld eens Charles Dickens, die aan het begin ervan leefde. En kijk  gewoon eens hoe hedentendage zogenaamde ondergeschikte banen, zoals bijvoorbeeld de baan van het aanvullen van producten op de  schappen van supermarkten, meer en meer worden overgenomen door jongere en jongere mensen of “goedkope” arbeidskrachten. Maar  niet vanwege sociale of humanitaire redenen, maar vanwege verengd kapitalistisch economische redenen.  De laatste gril van de Australische kapitaliste Gina Rinehart bijvoorbeeld kan gelezen worden op de webplek van de “Daily Mail” in het  artikel: “World's richest woman calls for Australians to take a pay cut - ‘because African workers are willing to earn just $2 a day’” (’s  Wereld's rijkste vrouw roept Australiërs op een loonsverlaging te accepteren - ‘omdat Afrikaanse arbeiders bereid zijn slechts 2 dollar per  dag te verdienen’) (internetreferentie (27-02-13):http://www.dailymail.co.uk/news/article-2198868/Gina-Rinehart-Worlds-richest-woman-  calls-Australian-workers-paid-2-day.html). Vorig jaar al haalde ze het nieuws. Op de webplek “Digital Journal” verscheen het artikel:  “World’s richest woman says ‘jealous’ poor should work harder” (’s Wereld’s rijkste vrouw zegt dat ‘jaloerse’ armen harder moeten  werken), waarin gelezen kan worden:  "The Australian" rapporteerde dat de mijnmagnaat-erfgename, die een fortuin van 30,1 miljard dollar heeft, schreef: "Als je jaloers bent op degenen met meer geld,  blijf dan niet gewoon zitten en klagen. Doe iets om zelf meer geld te maken - spendeer minder tijd aan drinken en roken en gezellig bij elkaar zitten, en meer tijd aan  werken." Haar advies aan hen die naar grote rijkdom streven is om hard te werken en te investeren, terwijl ze verder gaat met de Australische regering voor te stellen om de  minimumlonen te verlagen en om belastingvoordelen te geven aan de rijken.  ... Terwijl haar opmerkingen wereldwijde aandacht hebben getrokken, komen haar ergste critici uit eigen land. De Australische M.P. Bob Katter zegt dat ze "het feit  dat haar pappa een grote vee-eigenaar en de grootste mijnmagnaat in Australië is buiten beschouwing heeft gelaten. Dat helpt natuurlijk ook. Ze zegt dat het  gemiddelde minimumloon van 600,- dollar per week zou moeten worden gekort. Dit komt van de rijkste vrouw ter wereld."  Internetreferentie (07-10-12) (eigen vertaling):  http://www.digitaljournal.com/article/331919  Op basis van de kapitalistisch-industriële economie werden drie levensdozen uitgevonden, waar mensen volgens hun leeftijd worden  ingestopt. De eerste levensdoos is gecreëerd voor kindmensen van geboorte tot ongeveer het 13de levensjaar. Alleen vanaf die leeftijd  mogen kindmensen beginnen te werken voor derde partijen. De tweede levensdoos reikt van het 13de levensjaar tot het 65ste levensjaar  en is de levensdoos voor zogenaamde arbeid voor de samenleving, maar meer specifiek voor de macht en glorie van de weinigen. En de  derde levensdoos is voor de oudere en bejaarde mensen.   In zekere zin volgden de drie levensdozen in eerste instantie de natuurlijke levensspanne van een mens, simpel gesteld: jong, volwassen,  oud. Maar op veel manieren begonnen ze veel mensen steeds verder te beknotten in hun recht om hun eigen, individuele menselijke  levensspanne te leven. Elke levensdoos is steeds verder verengd en gespecialiseerd geraakt door meer en meer culturele en vooral  kapitalistisch economische regels, voorschriften en wetten, bedacht door wetenschappers, maatschappelijk werkers, economisten en  politici. Stap na stap is een plan voor de gehele levensduur van een mens vastgelegd. En elke mens moet in dit plan passen en moet het  volgen. Dus tegenwoordig volgen de drie uitgevonden levensdozen niet langer de natuurlijke levensloop van individuele mensen. Nee, de  natuurlijke levenspanne van elke individuele mens moet de regels, voorschriften en wetten van de drie uitgevonden levensdozen volgen,  of anders... Normaal en deviant  Het totale levensdoosplan wordt “de normale levensduur” van mensen genoemd. Vanuit dit plan van door regels, voorschriften en wetten  beperkte levensdozen dwingt de kapitalistisch-industriële economie mensen samen te leven, samen te werken en samen te delen als  zogenaamde samenlevingen. En een ieder, die de uitvoering van dit plan verstoord wordt een deviant, een afwijkende, genoemd en dient  als zodanig te worden behandeld. Buiten de doos denken, voelen en handelen, waarin je hoort te zijn, wordt als deviant beschouwd. En  waar klinkt dit nu naar? Het klinkt erg naar de zogenaamde communistische en socialistische ideeën, is het niet? Laat u niet misleiden  door kapitalistische denkers en gelovers, die schreeuwen over de gevaren van communistische en socialistische denkers en gelovers. De  eersten zijn erger. En beiden hebben bewezen alleen geïnteresseerd te zijn in de weinigen. Er is in werkelijkheid maar één soort regering.  De oligarchie. Dat is de regering gebaseerd op de natuur van het minder bewuste kuddedier. En de oligarchisten spelen allerlei spelletjes  om te krijgen wat zij willen, om de leider van de kudde te blijven.  Natuurlijk zijn er in elke zogenaamde wetenschappelijke normaalverdeling enkele   uitzonderingen van de norm in beide richtingen. Aan de ene kant van de normaalverdeling  van een levensdoos zijn er mensen die het beperkte levensdoosplan niet willen of niet  kunnen volgen. Zij worden devianten genoemd, geestelijk of fysiek zieke mensen. En aan  de andere kant van de normaalverdeling van een levensdoos heb je ook altijd enkele  devianten, ze worden bijvoorbeeld wonderkinderen genoemd. Je bent normaal als je het  levensdoosplan volgt: de kinderdoos - gereduceerd tot en gespecialiseerd in het onder-  wijzen van mensen hoe te arbeiden voor derde partijen, de volwassenendoos - gereduceerd  tot en gespecialiseerd in het werken voor derde partijen, de ouderendoos - de “Schiet op en  Sterf”-doos. Dit laatste vier-woorden-bevel komt van Taro Aso, Japan's 72 jaar oude vice-  premier, die zei dat: “het de ouderen zou moeten worden toegestaan om "op te schieten en  dood te gaan" om de last van een land om voor hun medische kosten te betalen te  verminderen.” “Later zei hij dat deze opmerkingen verkeerd werden uitgelegd, en beweerde  hij dat hij over zijn eigen persoonlijke wensen voor een tijdige dood sprak en niet die van  alle oudere mensen van Japan.” Maar: “Vijf jaar geleden, zei hij dat de ouderen een  “zwakke”groep waren en “Waarom zou ik belasting moeten betalen voor mensen, die alleen  maar wat zitten en niets anders doen dan eten en drinken?”” (internetreferentie (28-02-  13): http://www.guardian.co.uk/world/2013/jan/22/elderly-hurry-up-die-japanese en:  http://theintelhub.com/2013/01/25/euthansia-of-elderly-called-for-in-japan/). Wat was nu  de beoogde reden voor de uitgevonden derde levensdoos van pensioenen en stoppen met  werk met 65? Zodat mensen in ieder geval het idee hebben dat er een ontsnapping  mogelijk is aan hun hele leven slechts saai werken, en tenminste een deel van hun leven  kunnen genieten door te doen wat zij zelf willen doen. Zelfs al is het slechts eten en  drinken. Maar klaarblijkelijk willen sommige kapitalistisch-industrialistische economisten en  politici de drie levensdozen van een mensenleven reduceren tot twee. Het maakt het leven namelijk veel makkelijker, voor de Aso’s van de  wereld. Zal dit idee de norm worden, daarom normaal, of blijft het deviant?  “Indigo-kinderen” bestaan, niet erkend, door de eeuwen heen  Het algemene idee dat groeide uit dit opdelen van een mensenleven in vierkante tijdszône-dozen door zogenaamde intelligente  wetenschappers, politici, industrialisten en economisten, is, dat kindmensen niet mochten leren denken, voelen en handelen, zoals zij zelf  dat wilden. Ze moesten handelen, voelen en denken zoals kinderen, of meer specifiek zoals zogenaamde wetenschappers en anderen  vinden hoe en wat kinderen moeten zijn. De reductionistische wetenschap heeft veel gedaan om dit te verwezenlijken, met de hulp van  zogenaamde maatschappelijk werkers. Derde partijen hebben natuurlijk goed geïnformeerde arbeiders nodig, dus onderwijs volgen op een  school werd in de eerste levensdoos verplicht. Dat is op zichzelf geen slechte zaak. Maar het onderwijs is verengd geraakt tot datgene, dat  het meest de derde partijen baat. Onderwijs is gericht op de tweede levensdoos van de menselijke levensspanne, maar in werkelijkheid  zoveel als mogelijk gericht op het arbeiden voor derde partijen in die tweede levensdoos. Kijk bijvoorbeeld eens naar hoe het  hoofdonderwijs van kindmensen geduwd wordt richting de harde wetenschappen en technologie. Bijna letterlijk de belangrijkheid van alle  andere soorten van werk ontkennend, zoals gezondheidszorg, sociale zorg, landbouw, distributie van producten, huishoudelijke arbeid  enzovoorts. Dus onderwijs in de eerste levensdoos is allereerst gericht op het leren van: Denk niet naar links, denk niet naar rechts, en  denk vooral niet vanuit je eigen vrije wil, maar denk wat ik je vertel te denken, want later zul je voor mij aan het werk zijn.   Maar zo nu en dan worden zogenaamde wonderbaarlijke kinderen erkend. Waarom? Deels omdat ze niet altijd verborgen kunnen worden.  En vooral omdat het andere praktische redenen heeft, zoals bijvoorbeeld de regel doorduwen dat er altijd maar enkele uitzonderingen  bestaan op de regel. Dat is waarom veel mensen geilen op kindmensen zoals Mozart. Omdat ze zo, ohh zo erg speciaal zijn. Niet dus!!!  Kijk eens naar de “List of child prodigies” (Lijst van wonderkinderen) op de Engelstalige Wikipedia (internetreferentie (17-02-13):  http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_child_prodigies) en zie dat zogenaamde wonderbaarlijke kinderen of “indigo-kinderen” door de  eeuwen heen bestaan. Ze zijn niet beperkt tot de laatste tien tot twintig jaar, zoals zogenaamde new-agers en spiritualistische gelovers  zelf willen geloven en ook andere mensen willen laten doen geloven. Het enige verschil tussen zogenaamd wonderbaarlijke kinderen en  andere kinderen is het feit, dat de eersten de mogelijkheid krijgen om dingen te doen, waar andere kinderen niet de kans toe krijgen of  die andere kinderen niet mogen doen. Hoeveel kinderen krijgen de kans om een “nucleaire reactor in vader's schuur” te bouwen  (internetreferentie (04-03-13): http://trib.com/lifestyles/home-and-garden/teen-makes-nuclear-reactor-in-dad-s-shed/article_e9576aa3-  9df4-550a-9778-29c4843104ed.html)? In die zin kan elk van de honger stervend kind de kindmens zijn, die het apparaat kan bouwen om  veilig door de ruimte te reizen met de helft of meer van de lichtsnelheid. En elk kindmens dat gedwongen wordt om een kindsoldaat te  worden kan de kindmens zijn die een geneesmiddel vindt voor een kanker. Het niet erkennen van 90% van de kindmensen als denkende,  voelende en handelende mensen duwt het idee naar voren dat alleen sommige kinderen speciaal zijn.  Dus, nee, er is niet noodzakelijkerwijs een menselijke evolutie gaande, waarin kindmensen van nieuwe generaties meer intelligent zijn dan  vroegere generaties. Wat de contributie van new-age en spiritualistische gelovers is, is dat zij als ouders en andere volwassenen opnieuw  zijn gaan luisteren naar hun kinderen, hun medemensen. En dat is extreem belangrijk. Ze zijn heengebroken door en hebben de verengde  ideeën weer verruimd, waar we in gedwongen worden te leven, dankzij zogenaamd intelligente wetenschappers, politici en anderen voor  het gemak van de weinigen. Voor het gemak van de elite, die denkt dat zij de meest belangrijke mensen op Aarde zijn, hoewel ze in  werkelijkheid, zelfs in hun eigen gecreëerde, verengde versie van de werkelijkheid, het leven, de samenleving en de beschaving, zelf deel  uitmaken van de devianten.  Het mag lijken dat er tegenwoordig meer wonderkinderen geboren worden. Maar nee, dit is vrijwel zeker niet waar, of slechts ten dele  waar. Het heeft vooral te maken met mensen die wakker worden en begrijpen dat ze in die drie levensdozen gedwongen zijn te leven en  dat ze dit ook hun eigen kinderen hebben aangedaan. Ze beginnen hun eigen kinderen weer als menselijke wezens te zien, vrij van de  restricties, regels en wetten van de levensdozen van de kapitalistisch-industriële economie.  Maar hoewel de zogenaamde new-age en spiritualistische gelovers de eerste en andere uitgevonden levensdozen van de door gelovers in  de kapitalistisch-industriële economie voorgeschreven en gereguleerde levensduur van een mens mogen hebben opengebroken, hebben ze  nog niet begrepen dat zij opnieuw dezelfde fout maken als de gelovers in deze economie. Zo wordt er bijvoorbeeld aan het einde van het  Russische artikel “Vooraanstaande wetenschappers geschokt door de prestaties van Russische indigo-kinderen” gezegd dat: “...de jongen  hoopt dat hij een overheidssubsidie zal krijgen. Deze toelagen – vaak de ‘indigo-toelagen’ genoemd – zijn gepland om binnen twee jaar  gerealiseerd te worden...” Indigo-toelagen! Dat is niet buiten-de-doos denken door zogenaamde new-age en spiritualistische gelovers, dat  is slechts een verandering van etiketten. Of beter, dat is sommige kinderen, speciaal hun eigen, opnieuw meer gelijk maken dan andere  kinderen.  Omhoog