DE SCHAAL VAN KARDASHEV EN ONZE (GEZAMELIJKE) TOEKOMST DEEL I - GELD OF ENERGIE? (Een om-over-na-te-denken-artikel) Kees Deckers Mei 2011 Kardashev’s Schaal van beschavingen  In 1964 stelde de Russische astronoom Nikolai Kardashev een schaal voor als methode om het niveau van een beschaving te bepalen op  grond van energie. Beter gesteld, op grond van de mate van haar energiegebruik. De Schaal bestond in eerste instantie uit drie niveau’s van  beschaving.  Te weten:  De schaal van Kardashev De schaal van Kardashev is een methode om het niveau van technologische vooruitgang van een geavanceerde beschaving te meten. De schaal is slechts theoretisch en  in termen van een daadwerkelijke beschaving zeer speculatief; het stelt echter de energieconsumptie van een totale beschaving in een kosmisch perspectief. Het werd  als eerste voorgesteld in 1964 door de Soviet Russische astronoom Nikolai Kardashev. De schaal noemt drie categorieën, Type I, II en III. Deze zijn gebaseerd op de  hoeveelheid bruikbare energie, die een beschaving tot haar beschikking heeft, en op de mate van ruimte-kolonisatie. In het algemeen, heeft een Type I-beschaving  beheersing bereikt over de middelen van haar thuisplaneet, een Type II-beschaving over de middelen van haar zonnestelsel, en een Type III-beschaving over de  middelen van haar melkwegstelsel.  ... Energie-gebruik ... Type I - een beschaving, welke in staat is om het totale vermogen van één enkele planeet te  beteugelen - heeft ongeveer 1016 of 1017 W tot haar beschikking. De  Aarde heeft een beschikbare vermogen van 1,74 × 1017 W (174 peta watts, zie Earth's energy budget). Kardashev's originele definitie was 4 × 1012 W - een  "technologisch niveau dicht bij het huidige niveau momenteel bereikt op Aarde" (met "momenteel" wordt 1964 bedoeld).  Type II - een beschaving, welke in staat is om het totale vermogen van één enkele ster te beteugelen, ongeveer 4 × 1026 W. Opnieuw, dit getal is variabel; het  vermogen van de Zon is ongeveer 3,86 × 1026 W. Kardashev's originele definitie was ook 4 × 1026 W. Type III - een beschaving, welke in staat is om het totale vermogen van één enkel melkwegstelsel te beteugelen, ongeveer 4 × 1037 W. Dit getal is zeer variabel, daar  melkwegstelsels zeer sterk in grootte variëren; het genoemde getal is het geschatte vermogen van de Melkweg. Kardashev's originele definitie was ook 4 ×  1037 W. Internetreferentie (09-05-11) (Eigen vertaling): http://en.wikipedia.org/wiki/Kardashev_scale  Later zijn er een aantal niveau’s aan toegevoegd:  Hypothetische uitbreidingen Type IV - De beschaving kan alle beschikbare energie in een supercluster van melkwegstelsels gebruiken; dat is ongeveer 1046 W.  Type V - De beschaving kan alle beschikbare energie in het hele heelal gebruiken; dat is ongeveer 1054 W. Zo'n beschaving overstijgt onze huidige mogelijkheden  om te extrapoleren en is misschien niet mogelijk.  Fictieve uitbreidingen Deze uitbreidingen komen uit de sciencefiction en kunnen verschillen al naargelang de bron.  Type VI - Beheersing over de energie van meerdere heelallen — een theoretisch onbegrensde hoeveelheid energie. De beschaving is misschien in staat de  natuurwetten in de heelallen te veranderen. De beschaving kan een stervend heelal ontvluchten en daarmee theoretisch eeuwig bestaan.  Type VII - Theoretische status van een god, met het vermogen heelallen te scheppen, en ze als energiebron te gebruiken. Zo'n beschaving heeft de technologische  singulariteit ver achter zich gelaten en is voor mensen niet meer te vatten.  Internetreferentie (10-05-11): http://nl.wikipedia.org/wiki/Schaal_van_Kardasjev  De Type I-Beschaving staat, als laagste niveau, het dichtst bij de huidige, verengd wetenschappelijke feitelijkheid van de mensheid, terwijl  het hoogste niveau het meest fantastische en fictionele is.  Ook hier mag de onlosmakelijke verstrengeling van feit en fictie duidelijk worden. En ook hier mag duidelijk worden dat voor de mens de  fictie altijd voorop loopt en het feit er pas later achteraan komt. Terwijl de eerste twee niveau’s nog enigszins mogelijk lijken vanuit de  wetenschappelijk gezichtseinder van vandaag, liggen de hogere niveau’s steeds weg verder van de huidige wetenschappelijke feitelijkheid.  Maar als de mensheid het niveau van een Type II-Beschaving weet te bereiken, dan liggen de daaropvolgende niveau’s met de feiten van de  wetenschap van dat niveau van beschaving mogelijk veel dichter bij en neigt hun fictionaliteit steeds meer naar een feitelijke mogelijkheid.  Het is de fictie die de mogelijke weg wijst die mensen kunnen gaan. Maar het is de feitelijke manier waarop de Mens (Ik) als MiddelPunt met  zichzelf en met zijn eigen, directe omgeving zal omgaan (vanaf nu en) in de meest nabije toekomst, die zal veroorzaken tot hoever de fictie  van al die mogelijke beschavingsniveau’s voor hem tot een feit zullen worden.  Het is dus de wijze van voortschrijding naar de toekomst die wij beslissen te maken, die zal aantonen in hoeverre het meest fictionele niveau  van beschaving een haalbare kaart is voor de mensheid. Mits wij niet eerder al een ontmoeting hebben met een buitenaardse beschaving.  Dan wordt het mogelijk een totaal ander verhaal.  De huidige plek van de mensheid op de Schaal  De Schaal is in de loop der tijd niet alleen uitgebreid, maar ook bijgesteld, door Kardashev zelf en door onder anderen Carl Sagan. Zo zijn er  tussenliggende waarden toegevoegd, omdat de stappen tussen een Type I-, II- en III-Beschaving wel zeer groot zijn. Een tweede bijstelling is  de term Type 0(=nul)-Beschaving. Die term Type 0-Beschaving is later bedacht om aan te geven waar de mensheid zich bevindt op de  Schaal.  Het originele en definitieve ontwerp voor deze specifieke schaal kende energie-consumpties, die zover uit elkaar liepen, dat Kardashev zelf de schaal bijstelde, zodat  deze ook tussenliggende waarden, in honderdsten, aangeeft. De menselijke beschaving vanaf 2010 bevindt zich ergens rond 0,72, met berekeningen die suggereren dat  wij de Type I-status in ongeveer 100 tot 200 jaar kunnen bereiken, De Type II-status in een paar duizend jaar, en de Type III-status in ongeveer 100.000 tot een miljoen  jaar. ... Huidige status van de menselijke beschaving ... De menselijke beschaving bevindt zich momenteel onder Type I, daar zij slechts in staat is om een deel van de energie, welke op de Aarde voorhanden is, te gebruiken.  De huidige status van de menselijke beschaving wordt daarom een Type 0-Beschaving genoemd. Hoewel tussenliggende waarden in Kardashev’s originele voorstel niet  werden besproken, beargumenteerde Carl Sagan dat zij gemakkelijk konden worden bepaald door het interpoleren en extrapoleren van de hierboven gegeven waarden.  In 1973, berekende hij de menselijke beschaving op 0,7, in relatie tot Kardashev's model voor de Typen 0 en I.  Internetreferentie (09-05-11) (Eigen vertaling): http://en.wikipedia.org/wiki/Kardashev_scale  Toendertijd, 1964, en zelfs hedentendage, zo’n 50 jaar later, heeft de mens dus nog niet eens het niveau van een Type I-Beschaving weten te  bereiken. We bevinden ons nog op het niveau van een Type 0-Beschaving. Waarom? Omdat we liever blijven hangen in wat we menen te  hebben, dan de veranderingen aan te durven van een globalisatie naar één totale beschaving.  Zijn wij één beschaving? Bijlange na niet. We zijn een hutspot aan kleine beschavinkjes, die allemaal op hun eigen wijze op jacht zijn naar de  noodzakelijke bronnen van energie. Kunnen wij het worden? Ja. Is het noodzakelijk dat wij het worden? Ja. Waarom? Om ons overleven en  voortbestaan te verzekeren. Maar willen wij het ook worden? Daar draait het momenteel om op de Aarde. De Mens (Ik) als MiddelPunt is in  staat om het besluit te nemen om “ja” te antwoorden, maar velen willen er (nog) niet aan. Teveel belangen staan op het spel, denkt men. Dat  betekent dat wij liever een Type 0-Beschaving blijven, oftewel een hutspot van elkaar dwarszittende, bestelende en agressief bevechtende  zogenaamde beschavinkjes, meestal gebaseerd op kleur, geloof en andere hokjesgeest-mentaliteit, met alle gevolgen van dien.  Zoals Michio Kaku het zegt op pagina 324 van zijn boek “Visions, How science will revolutionize the 21st Century” (Visies, Hoe wetenschap de  21ste Eeuw zal revolutioneren): “Bovendien is een Type 0-Beschaving als een verwend kind, niet in staat om haar driftaanvallen en  woedeuitbarstingen in toom te houden. Haar onvolwassen geschiedenis wordt nog steeds achtervolgd door de brute sektarische,  fundamentalistische, nationalistische en raciale haat van de afgelopen millennia. Een Type 0-Beschaving is nog altijd verdeeld langs diepe  breuklijnen die duizenden jaren in het verleden zijn gemaakt.” (Eigen vertaling).  Kortom, angst staat de Mens (Ik) als MiddelPunt in de weg. Angst gebaseerd op zijn  geschiedenis en zijn huidige idee van de werkelijkheid, die be-paald en be-perkt worden  door propaganda van geloven, regeringen, multinationale bedrijven, multimedia en de ver-  engde wetenschap. De Mens (Ik) als MiddelPunt wordt aangeleerd zijn mede-Mens (Ik) als  MiddelPunt te wantrouwen, om uiteindelijk slechts de portemonnee van de zogenaamde  leiders tot barstensvol te vullen. Oftewel een energieverdeling wordt gecreëerd, die slechts  de enkelen bevoordeeld. Zowel in de vorm van bepaalde individuen als in de vorm van  bepaalde naties.  Dat het ook anders kan wordt voortdurend ontkend en onderuitgehaald. Waarom de Schaal gebruiken?  Waarom de Schaal van Kardashev gebruiken?  Het idee achter de Schaal van Kardashev is om als mensheid stap na stap de beschavings-  niveau’s te bereiken. Zo meent Michio Kaku, onder anderen, in zijn boek: “Visions, How  science will revolutionize the 21st Century” op bladzijde 323 dat de mensheid, op grond van  een economische groei van 1 procent per jaar de Type I-Beschaving binnen honderd jaar tot  enkele eeuwen zou kunnen bereiken. En een Type II-Beschaving misschien over 2.500 jaar.  Of bij een economische groei van 2 procent in 1.200 jaar en bij een economische groei van  3 procent in 800 jaar. Hij baseert dat op de stelling dat: “Aangezien de economische groei  wordt aangewakkerd door toegenomen consumptie van energie, zouden we een overeen-  komstige groei van energieverbruik moeten vinden.” Voor de overgang van een Type II-  naar een Type III-Beschaving stelt hij 100.000 tot een paar miljoen jaar.  Voor mij zijn er twee hoofdredenen om de Schaal toe te passen als basis en startpunt om  te werken aan een mogelijke toekomst voor de mensheid:  1. Letterlijk alles bestaat uit energie. De Schaal van Kardashev is gebaseerd op energie  en energiegebruik;  2. De Schaal geeft de Mens (Ik) als MiddelPunt een eenvoudig beeld als toekomstrichting  en doel om naar toe te werken.  Vanuit deze twee hoofdredenen vloeien allerlei andere redenen voort. Zo vergemakkelijkt  het de discussie, wanneer we vanuit een planetair of kosmisch perspectief kijken naar de  totale mensheid en de mogelijkheden die wij als totale mensheid hebben. Dit betekent niet  dat landen, families en individuele mensen niet langer belangrijk zijn. Integendeel. Het streven naar één totale menselijke beschaving kan  heel goed gebaseerd worden op diversiteit in eenheid. Mits goed en eerlijk aangepakt zullen alle mensen vrijer zijn dan hedentendage in hun  “eigen” land.  1. Alles is energie. Alles bestaat uit één of andere vorm van energie. De Mens (Ik) als MiddelPunt bestaat uit energie en kan niet  voortbestaan zonder uitwisseling van energie met zijn directe, eigen omgeving. Kortgesteld, hij kan niet leven zonder energiegebruik.  Die energie moet hij betrekken vanuit zijn eigen, directe omgeving, of van verder weg. En de verbruikte energie moet hij deels weer  afgeven aan zijn directe, eigen omgeving of verder weg, als voor hem onbruikbare oftewel afvalenergie en restenergie.  Omdat alles uit energie bestaat en omdat alles er van afhankelijk is, is de basis en het startpunt voor elke beschaving, op welk niveau  dan ook, dus de nood-zaak van energie. En de mogelijkheden en onmogelijkheden van energiegebruik.  Waar het een beschaving, die langer wil leven en voortbestaan èn die wil groeien, om gaat, is dus hoe zij haar energie uitwisselt met  haar directe, eigen omgeving en eventueel verder weg. En daarbij vooral ook, hoe zij haar hoeveelheid bruikbare energie kan vergroten  en hoe zij de voor haar groter wordende hoeveelheid onbruikbare energie zo kan afgeven aan de omgeving dat het niet tot cumulatieve  afval- en andere problemen leidt.  2. De beschavingsniveau’s van Kardashev’s Schaal geven de mensheid een blik op een eigen nastrevenswaardige toekomst. Een doel dat  de Mens (Ik) als MiddelPunt kan proberen te bereiken. Het geeft een beeld, een houvast, van waar de mensheid zich bevindt met  betrekking tot haar geschiedenis, haar huidige situatie en met betrekking tot haar toekomst als het gaat om haar energiegebruik. En  daarmee ook met betrekking tot de problemen die er wereldwijd zijn met energiegebruik en de mogelijkheden om deze zo op te lossen,  dat het eerste niveau, een Type I-Beschaving, te bereiken valt. Het plaatst daarmee niet alleen “de energieconsumptie van een totale  beschaving in een kosmisch perspectief”, maar ook de situatie, het gedrag en de mentaliteit van de mens op Aarde met betrekking tot  energie en energiegebruik.  Beschavingsniveau en gedrag  Welbeschouwd zijn de Typen I-, II- en III-Beschaving niet alleen (nog) volkomen theoretisch, maar ook, zoals de Engelstalige Wikipedia zegt,  heel speculatief. Dat blijkt al uit het feit dat de genoemde energievermogens afhankelijk zijn van de planeet, waarop de beschaving leeft, de  zon, waar de planeet om heen draait en het melkwegstelsel, waarin de planeet zich bevindt. De hier gebruikte getallen zijn gebaseerd op de  menselijke beschaving, haar thuisplaneet de Aarde, haar ster, de Zon, en haar melkwegstelsel, de Melkweg. Elke andere beschaving, op  welke andere planeet dan ook, zal met andere, totale energievermogens van de eigen planeet, de eigen zon en het eigen melkwegstelsel te  maken hebben.  De Schaal van Kardashev zegt ook niets over hoe niveau’s van beschavingen zich zullen gedragen ten opzichte van hun eventuele buren en  de omgevingen waar zij hun bruikbare energie van betrekken en waar en hoe zij hun niet-bruikbare energie dumpen, noch over hoe zij zich  zullen gedragen ten opzichte van hun eigen bevolking. De Schaal zegt slechts iets over de mate van energiegebruik.  Het gedrag, de morele en ethische waarden van Typen I-, II- en III-Beschavingen zijn dus ook volkomen theoretisch en speculatief. Vanuit de  science fiction blijkt dat ook. Zo kent de televisieserie “Star Trek” het Q-continuüm, meestal gepersonifieerd in één Q. Volgens de Engelstalige  Wikipedia is “het god-gelijkende Q-continuüm” een beschaving die boven een Type III-Beschaving is uitgestegen (eigen vertaling uit  internetreferentie (26-05-11): http://en.wikipedia.org/wiki/Kardashev_scale). In de serie wordt deze beschaving onder andere arrogantie en  onverschilligheid in hun gedrag toegemeten, voortkomend uit hun “"God-gelijkende" krachten, waaronder de mogelijkheid om tijd, ruimte,  materie en energie te manipuleren. Ze hebben een bijna onbeperkte mogelijkheid om gebeurtenissen in het verleden, het heden en de  toekomst te zien en te kennen. Ze zijn onkwetsbaar en onsterfelijk”, terwijl ze tegelijkertijd toch een zeer “unieke interesse in de ontwik-  keling van de mensheid” hebben (eigen vertaling uit internetreferentie (26-05-11): http://en.wikipedia.org/wiki/Q_Continuum). Of mogelijk  volgen ze puur uit verveling het menselijk wezen in zijn doen en laten.  Omhoog Volgende pagina